با علل و علائم میاستنی گراویس بیشتر آشنا شویم!

میاستنی گراویس چیست؟

میاستنی گراویس با ضعف و خستگی سریع در یکی از عضلات تحت کنترل ارادی شما مشخص می شود.
میاستنی گراویس ناشی از اختلال در ارتباط طبیعی بین اعصاب و عضلات است.
هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما درمان ها می توانند به کاهش علائم و نشانه ها از جمله ضعف در عضلات دست یا پا، دوبینی، افتادگی پلک، اختلال در گفتار، جویدن ، بلع و تنفس کمک کنند.
اگرچه هر فردی در هر سنی می تواند دچار این اختلال شود، اما در زنان بالای 40 سال و مردان بالای 60 سال رایج تر است.

علائم میاستنی گراویس

عضله ای که توسط میاستنی گراویس دچار ضعف شده است به مرور زمان در اثر استفاده از آن، ضعیف تر می شود. از آنجایی که علائم هنگام استراحت بهبود می یابند، ضعف عضلات به طور ناپیوسته اتفاق می افتد. علادم این بیماری در طول زمان پیشرفت می کند و در عرض چند سال به بدترین حالت خود می رسد.
اگرچه میاستنی گراویس می تواند بر روی هرکدام از عضلاتی که به صورت ارادی آن ها را کنترل می کنید تاثیر بگذارد، با این حال برروی تعداد خاصی از عضلات بیشتر تاثیر می گذارد.

عضلات چشم

در بیش از نیمی از افرادی که مبتلا به میاستنی گراویس هستند، علائم و نشانه هایشان شامل مشکلات چشم می شود، از جمله :

• افتادگی یک یا هردو پلک ها (پتوز)
• دوبینی . به صورت افقی، عمودی یا قطری (یعنی هم افقی و هم عمودی) ، یا به صورت چرخش تصویر جسم در مقایسه با دیگر اجسام می باشد.

عضلات صورت و گلو

حدود 15 درصد از افرادی که به میاستنی گراویس مبتلا هستند، اولین علائمی که در آن ها ظاهر می شود شامل تغییر در عضلات صورت و حلقشان است. این علائم عبارتند از :

• اختلال در تکلم . صحبت کردن به صورت آرام و تودماغی می شود.
• مشکلات بلع. خفگی در این بیماری به راحتی اتفاق می افتد در نتیجه خوردن، آشامیدن و مصرف قرص را سخت می کند. در بعضی موارد مایعاتی که مصرف می کندی از بینی شما ممکن از خارج شود.
• اختلال در جویدن. ممکن است هنگام جویدن غذا، خصوصا غذاهای سفت مانند استیک، در نیمه ی غذا خوردن عضلات مربوط به جویدن پاره شوند.
• محدودیت در حالت های چهره. عضلات صورت شما در طی این بیماری تحت تاثیر قرار می گیرند و حتی لبخند زدن هم ممکن است برای شما بسیار سخت شود.

عضلات گردن و دیگر اندام ها

میاستنی گراویس باعث ضعف در عضلات گردن، دست ها و پاها می شود اما این حالت اکثرا هم زمان با ضعف در دیگر عضلات مانند چشم ها، صورت و حلق همراه می شود.
این اختلال دست ها را بیشتر از پاها تحت تاثیر قرار می دهد. اگر عضلات پاهای شما درگیر شود هنگام راه رفتن دچار مشکل می شوید و به صورت کج کج ممکن است راه بروید. اگر گردن شما درگیر شود نگه داشتن سرتان دچار مشکل می شود.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر در موارد زیر دچار مشکل شدید حتما به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید :

• نفس کشیدن
• بینایی
• بلع
• جویدن
• راه رفتن
• استفاده از دست ها
• نگه داشتن سر

علت ایجاد میاستنی گراویس

آنتی بادی ها

اعصاب شما توسط رها سازی مواد شیمیایی (انتقال دهنده های عصبی یا نوروترانسمیتر ها) که دقیقا روی گیرنده های سلول های عضلانی در محل اتصال عصب-عضله قرار می گیرند، با عضلات ارتباط برقرار می کنند.
در میاستنی گراویس ، سیستم عصبی شما آنتی بادی هایی را تولید می کند که بسیاری از رسپتور های (گیرنده) عضلات برای نوروترانسمیتر استیل کولین را بلاک یا نابود می کنند. بر اثر کم شدن رسپتور ها، سیگنال های عصبی هم کمتر دریافت می شود در نتیجه باعث ضعف در عضله می شود.
آنتی بادی ها همچنین می توانند عملکرد پروتئینی به نام تیروزین کیناز را بلاک کنند. این پروتئین در تشکیل رابطه عصب-عضله نقش دارد. بر اثر بلاک شدن این پروتئین ممکن است میاستنی گراویس رخ دهد.

غده تیموس

محققان بر این باورند که غده ی تیموس، بخشی از سیستم ایمنی بدن شما که در قفسه ی سینه و بالای جناغ سینه قرار دارد، ممکن است باعث ایجاد یا تحریک تولید آنتی بادی هایی که استیل کولین را متوقف می کنند، شود.
غده ی تیموس در بزرگسالانی که سالم هستند اندازه ی کوچکی دارد. در افرادی که دچار میاستنی گراویس هستند اندازه ی این غده ی به طور غیر طبیعی بزرگ تر است.

عوامل دیگر

بعضی از افراد بر اثر عواملی دیگر به جز بلاک شدن استیل کولین یا رسپتور تیروزین کیناز، دچار میاستنی گراویس می شوند. این نوع از میاستنی گراویس به نام آنتی بادی منفی شناخته می شود. آنتی بادی هایی به نام LRP4 که بر علیه دیگر پروتئین ها فعالیت می کنند، در پیشرفت این بیماری نقش دارند.
عوامل ژنتیکی نیز ممکن است در میاستنی گراویس دخیل باشند.
بعضی از کودکان با فرم نادر و ارثی میاستنی گراویس به نام سندروم میستنیک مادرزادی ، به دنیا می آیند.
عواملی که میانستی گراویس را بدتر می کنند :

• خستگی و کوفتگی
• بیماری
• استرس
• برخی از داروها از جمله بتا بلاکر ها، کینیدین گلوکونات، کینیدین سولفات، کینین، فنی توئین، بعضی از داروهای بیهوشی و آنتی بیوتیک ها.

عوارض جانبی

عوارض جانبی میاستنی گراویس قابل درمان هستند، اما برخی از آن ها می توانند تهدید کننده ی زندگی باشند.

بحران میاستنیک

بحران میاستنیک یک وضعیت تهدید کننده ی زندگی است و زمانی اتفاق می افتد که عضلات مسئول کنترل تنفس به قدری ضعیف می شوند که کارشان را به خوبی نمی توانند انجام دهند. درمان اورژانسی برای این وضعیت کمک مکانیکی برای تنفس است. استفاده از دارو و انجام دیالیز در کمک به این مشکل کمک کننده خواهد بود.

تومورهای تیموس

حدود 15 درصد از افراد مبتلا به میاستنی گراویس، تومور تیموس دارند. اکثر این تومورها خوش خیم هستند.

دیگر اختلالات

افراد مبتلا به میاستنی گراویس اغلب دچار این وضعیت ها می شوند :

تیروئید پرکار یا کم کار. غده ی تیروئید که در گردن وجود دارد، هورمون هایی را ترشح می کند که متابولیسم شما رو کنترل می کند.
اگر تیروئی شما کم کار باشد، ممکن است دچار افزایش وزن، ضعف و خستگی، خواب‌آلودگی، پوست خشک، خشن و سرد، عدم تحمل به سرما، کاهش تعریق و دیگر مسائل شوید. اگر تیروئید شما پرکار باشد علائمی چون کاهش وزن، افزایش خفیف فشار خون، افزایش تعریق و حساس شدن به گرما و دیگر علائم را خواهید داشت.
افراد مبتلا به میاستنی گراویس بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های خود ایمنی از جمله آرتریت روماتوئید یا لوپوس هستند.

فیبرومیالژی چیست؟ ؛ علل و علائم فیبرومیالژی

فیبرومیالژی چیست؟

فیبرومیالژی یک نوع اختلال است که با درد گسترده عضلات اسکلتی همراه است و با آن علائمی چون خستگی، اختلال خواب، اختلال حافظه و تغییرات خلق و خو بروز پیدا می کنند. محققان معتقدند که فیبرومیالژی احساس درد را در بدن پخش می کند و تاثیر آن بر نحوه ی عملکرد مغز شما در سیگنال های درد است.
علائم گاهی اوقات بعد از ضربه ی فیزیکی، جراحی، عفونت یا استرس روانی قابل توجهی شروع می شوند. در موارد دیگر علائم در طول زمان بدون هیچ عامل تحریک کننده ای ایجاد می شوند.
شیوع فیبرومیالژی در زنان بیشتر از مردان است. بسیاری از افراد مبتلا به فیبرومیالژی دارای سردردهای تنشی، اختلالات مفصلی اندومتریال TMJ ، سندروم روده تحریک پذیر، اضطراب و افسردگی هستند.
گرچه هیچ درمان قطعی برای آن وجود ندارد، با این حال انواع داروها می توانند به کنترل علائم کمک کنند. ورزش، مدیتیشن و اقداماتی برای کاهش استرس همچنین ممکن است کمک کننده باشند.

عوامل دخیل در فیبرومیالژی

عواملی که در این بیماری دخیل هستند عبارتند از :

• جنسیت. فیبرومیالژی در زنان بیشتر از مردان تشخیص داده شده است.
• سابقه خانوادگی. اگر فردی در خانواده ی شما دچار این بیماری باشد، احتمال ابتلای شما به  آن بیشتر می شود.
• اختلالات دیگر. اگر شما دچار آرتروز، آرتریت روماتوئید یا لوپوس هستید، احتمال بیشتری وجود دارد که مبتلا به آن شوید.

عوارض جانبی

درد و کمبود خواب ناشی از فیبرومیالژی می تواند توانایی و عملکرد شما در محل کار و خانه را کاهش دهد. ناامیدی در برخورد با این وضعیت غالبا موجب افسردگی و اضطراب نیز می شود.

علائم فیبرومیالژی

علائم این بیماری عبارتند از :

• درد گسترده. درد مرتبط با این اختلال اغلب به عنوان یک درد مبهم دائمی توصیف می شود که حداقل 3ماه طول می کشد. این درد گسترده در هر دو طرف بدن و بالا و پایین کمر شما ایجاد می شود.
• سندروم خستگی مزمن. افرادی که مبتلا به فیبرومیالژی هستند اغلب خسته و خواب آلود هستند حتی با وجود اینکه مدت زیادی بخوابند و استراحت کنند. درد اغلب در خواب اختلال ایجاد می کند و همین موضوع باعث ایجاد اختلالات دیگری همچون سندروم پای بی قرار و آپنه ی خواب می شود.
• اختلالات شناختی. یکی از علائم این بیماری است که “مه فیبرو “نامیده می شود که توانایی تمرکز، توجه و تمرکز روی وظایف ذهنی را مختل می کند.

این اختلال اغلب با سایر شرایط دردناک دیگر نیز همراه می شود مانند :

• سندروم روده تحریک پذیر
• میگرن و دیگر انواع سردرد
• سندروم مثانه بیش فعال
• Temporomandibular joint disorders

علت

هنوز دلیل قطعی فیبرومیالژی مشخص نیست اما به احتمال زیادی عده ای از عوامل در ایجاد این حالت دخیل هستند از جمله :

• ژنتیک . فیبرومیالژی معمولا ارثی است از این جهت جهش های ژنتیکی خاصی ممکن است شما را در معرض ابتلا به این اختلال قرار دهد.
• عفونت.به نظر می رسد که بعضی از بیماری ها باعث ایجاد یا تشدید آن می شوند.
• آسیب فیزیکی یا روحی . گاهی اوقات ممکن است این اختلال به علت آسیب های فیزیکی مانند تصادف با اتومبیل رخ دهد. استرس نیز باعث تشدید این وضعیت می شود.

چرا فیبرومیالژی باعث ایجاد درد می شود؟

محققان معتقدند تحریک عصبی مکرر باعث می شود مغز افراد مبتلا به فیبرومیالژی تغییر کند. این تغییر شامل افزایش غیر طبیعی سطح برخی از مواد شیمیایی خاص (انتقال دهنده های عصبی) در مغز است که باعث ایجاد درد می شود. همچنین به نظر می رسد که گیرنده های درد در مغز نوعی حافظه از درد را ایجاد می کنند و دچار حساسیت بیشتری می شوند، به این معنی که در برابر سیگنال های درد واکنش شدیدتری نشان می دهند.

تنگی کاروتید ؛ علل و علائم تنگی کاروتید

تنگی کاروتید به معنای بسته شدن و تنگ شدن شریان کاروتید در گردن است. تنگی کاروتید زمانی اتفاق می افتد که چربی (پلاک) در عروق خونی ای که خون را به مغز و سر شما وارد می کند، رسوب می کند. انسداد عروق خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش می دهد. زمانی که خون رسانی به مغز قطع شده یا به طور جدی کاهش یابد ، درمان اورژانسی باید انجام شود.
سکته مغزی ، مغز را از اکسیژن محروم می سازد و در عرض چند دقیقه سلول های مغزی شروع به مردن می کنند. سکته مغزی شایع ترین علت مرگ و علت اصلی ناتوانی دائمی در مردم است.
تنگی کاروتید به تدریج پیشرفت می کند. اولین نشانه ی این بیماری سکته یا حمله ی ایسکمی (TIA) است. حمله ی ایسکمی کاهش موقتی خونرسانی به بخشی از مغز می باشد.
درمان تنگی کاروتید معمولا شامل ترکیبی از بهبود لایف استایل و سبک زندگی، مصرف دارو و گاهی اوقات جراحی می باشد.
در اولین مراحل شروع بیماری تنگی کاروتید معمولا علائم و نشانه ای بروز پیدا نمی کند. این وضعیت ممکن است تا مدت ها مورد بی توجهی قرار بگیرد و زمانی برسد که بر اثر اختلال در خونرسانی به مغز ، فرد دچار سکته مغزی یا حمله ی ایسکمی شود.

علائم سکته مغزی و حمله ی ایسکمی عبارتند از :

• ضعف یا بی حسی ناگهانی در صورت یا اندام های دیگر که معمولا در یک طرف بدن رخ می دهد.
• اختلال ناگهانی در صحبت کردن و درک
• اختلال ناگهانی بینایی یک یا هر دوچشم
• سرگیجه ناگهانی یا از دست دادن تعادل
• سردرد ناگهانی و شدید بدون علت

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت وجود علائم سکته مغزی حتما به پزشک مراجعه کنید، حتی اگر برای مدت کوتاهی این علائم بروز پیدا کردند.

علت تنگی کاروتید چیست؟

بیماری تنگی کاروتید ناشی از ایجاد پلاک در شریان هایی است که خون را به مغز شما منتقل می کنند. پلاک ها شامل کلسترول ، کلسیم ، بافت فیبری و دیگر باقی ماخنده های سلولی هستند که در مکان آسیب دیدگی درون شریان قرار می گیرند. این فرآیند آترواسکلروز نامیده می شود.
شریان های کاروتید که با پلاک ها مسدود مس شوند، سفت و باریک هستند. این شریان ها در رساندن اکسیژن و مواد مغذی به ساختار های حیاتی مغز که مسئولیت کارهای روزمره ی شما را بر عهده دارند، دچار مشکل می شوند.

عوامل خطر برای تنگی کاروتید

عواملی که خطر ابتلا به بیماری تنگی کاروتید را افزایش می دهند شامل موارد زیر هستند :

• فشار خون بالا. فشار بیش از حد روی دیواره های شریانی می تواند آن هارا تضعیف و آسیب پذیرتر کند.
• مصرف تنباکو. نیکوتین می تواند پوشش داخلی درون شریان ها را تحریک کند. سیگار کشیدن باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می شود.
• دیابت. دیابت باعث کاهش توانایی شما برای پردازش چربی ها می شود و خطر ابتلا به فشار خون بالا و آترواسکلروز را افزایش می دهد.
• سطح بالای چربی خون. سطح بالای کلسترول لیپو پروتئین با چگالی کم و تری گلیسیرید (چربی خون) سبب انباشت پلاک می شود.
• سابقه خانوادگی. خطر ابتلا به بیماری تنگی کاروتید در صورت داشتن سابقه ی خانوادگی بیشتر میشود.
• سن. در سنین بالا شریان ها انعطاف پذیری خود را از دست می دهند و آسیب پذیر تر می شوند.
• چاقی. وزن بیش از حدباعث افزایش احتمال ابتلا به فشار خون، آترواسکلروز و دیابت می شود.
• آپنه خواب. وقفه تنفس در خواب ممکن است خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش دهد.
• ورزش نکردن. ورزش نکردن باعث ایجاد شرایطی می شود که به شریان ها صدمه وارد شود از جمله فشار خون بالا، دیابت و چاقی.

عوارض جانبی تنگی کاروتید

بیماری تنگی کاروتید باعث 10 تا 20 درصد از سکته ها می شود.
بیماری تنگی کاروتید می تواند به خاطر عوامل زیر باعث سکته مغزی شود :

• کاهش جریان خون. شریان کاروتید ممکن است به قدری تنگ شود که خون کافی برای رسیدن به بخش های مغز نتواند جریان پیدا کند.
• پلاک های شکسته. قسمتی از پلاک ممکن است شکسته شود و به درون شریان های کوچکتر جریان پیدا کند. این تکه های پلاک در یکی از شریان های کوچکتر گیر می کند و باعث ایجاد سدی می شود که جلوی ورود خون به مغز را می گیرد.
• انسداد لخته خونی. بعضی از پلاک ها حالت ترک خوردگی یا سطوح نامنظم در دیواره ی شریان ها ایجاد می کنند. بدن شما به این آسیب ها واکنش نشان می دهد و سلول های خونی را که به روند لخته شدن کمک می کنند به منطقه ی آسیب می فرستند. نتیجه می تواند یک لخته ی بزرگ باشد که جریان خون را به مغز قطع یا کم کند و موجب سکته مغزی شود.

راه های جلوگیری از بیماری تنگی کاروتید

برای جلوگیری یا کند کردن روند بیماری تنگی کاروتید این پیشنهاد ها را در نظر بگیرید.

• سیگار نکشید. در طی چند سال پس از ترک کردن سیگار، خطر ابتلا به سکته مغزی در فردی که قبلا سیگار می کشیده هیچ فرقی با کسی که تا به حال سیگار نکشیده ندارد.
• حفظ وزن مناسب. داشتن اضافه وزن خطر ابتلا به بیماری های دیگر از جمله فشار خون بالا، بیماری های قلبی عروقی، دیابت و آپنه خواب را افزایش می دهد که تمام این موارد به ابتلا به تنگی کاروتید کمک می کنند.
• محدودیت مصرف چربی و کلسترول.
• مصرف کردن انواع میوه ها و سبزیجات. میوه ها و سبزیجات حاوی مواد مغذی مانند پتاسیم، فولات و آنتی اکسیدان ها هستند که ممکن است در برابر حمله ی ایسکمی یا سکته از شما محافظت کند.
• محدود کردن مصرف نمک. نمک(سدیم) اضافی فشار خون را در افراد حساس به سدیم بالا می برد.
• ورزش کردن به طور مرتب. ورزش کردن فشار خون شما را پایین و متعادل نگه می دارد، سطح کلسترول چربی لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) را بالا نگه می دارد-کلسترول خوب- و در کل سلامت بدن را تضمین می کند. همچنین به کاهش وزن کمک و دیابت را کنترل می کند.
• محدود کردن مصرف الکل.
• کنترل کردن بیماری های مزمن. کنترل و مدیریت کردن بیماری هایی همچون دیابت و فشار خون بالا به شریان های شما کمک می کند.

میگرن چیست؛علل و علائم میگرن

میگرن می تواند دردی کوبنده یا ضربان دار را معمولا در یک طرف سر ایجاد کند. علائم همراه با آن اغلب شامل تهوع، استفراغ و حساسیت شدید به نور و صدا می باشد.
حمله های میگرن معمولا بین چند ساعت تا چند روز به طول می انجامند و می توانند دردی ایجاد کند که فرد را ناتوان کند.
علائم هشدار دهنده ی این سردرد با نام آورا AURA معمولا قبل یا هنگام درد بروز می کنند. این علائم شامل هاله های نورانی، نقطه های سیاه یا سوزش در یک طرف سر، دست یا پا است.
درمان های دارویی به جلوگیری از ایجاد بعضی از میگرنها یا کاهش درد آن ها کمک می کند. اگر سردرد های شدید و میگرن دارید حتما با متخصص مغز و اعصاب صحبت کنید تا بهترین درمان سردرد را در اختیار شما قرار دهد. بهترین درمان ها برای این نوع سردرد ترکیبی از درمان های دارویی با اصلاح سبک زندگی می باشد.

علائم میگرن

میگرن اغلب در دوران کودکی، دوران بلوغ یا اوایل جوانی شروع می شود. برای میگرن 4 مرحله را می توان در نظر گرفت که البته افراد مبتلا به آن الزاما تمام این مراحل را تجربه نمی کنند.

1. پرودرم یا پیش نشانه که چند روز یا چند ساعت قبل از سردرد بروز می کند.
2. آورا که بلافاصله قبل از بروز سردرد ظاهر می شود.
3. مرحله ی درد یا مرحله ی سردرد.
4. پست دروم یا پس اثر که عوارض پس از پایان حمله میگرن است.

مرحله ی پرودرم

یک تا دو روز قبل از میگرن شما احتمالا متوجه تغییراتی می شوید که خبر از آمدن آن را می دهند. پیش نشانه در حدود 60 درصد از کسانیکه مبتلا به این بیماری هستند دیده می شود.
این تغییرات شامل موارد زیر هستند :

• یبوست یا اسهال
• تغییرات خلق و خو
• افسردگی یا زودرنجی
• خستگی
• سفتی عضلات به خصوص عضلات گردن
• حساسیت به بو و صدا
• هوس های غذایی
• خمیازه مکرر
• تشنگی و افزایش ادرار

آورا Aura

آورا معمولا قبل یا در حین میگرن اتفاق می افتد. اغلب افراد بدون تجربه ی آورا دچار این سردرد نمی شوند.
آورا پدیده ی عصب شناختی گذرایی و به تدریج در طی چند دقیقه ظاهر می شوند و کمتر از 60 دقیقه به طول می انجامد. آورا اغلب شامل اختلالات بصری مانند : هاله هایی از نور یا دیدن اجسام به صورت زیگزاگ و موج دار است.
گاهی اوقات آورا شامل تغییرات حسی، حرکتی یا اختلال در گفتار و ضعف عضلات نیز می شود.
علائم آورا عبارتند از :

• اختلالات بصری مانند دیدن اشکال مختلف، نقاط روشن یا هاله های نور
• از دست دادن بینایی
• احساس سوزن سوزن شدن در دست یا پا ها
• ضعف یا بی حسی در صورت یا یک سمت بدن
• دشواری در صحبت کردن
• شنیدن صداهایی
• حرکات غیر قابل کنترل

حمله ی میگرن

معمولا اگر میگرن درمان نشود بین 4 تا 72 ساعت طول می کشد. فرکانس حملات از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ممکن است. ممکن است فردی در ماه یکبار دچار میگرن شود و فردی دیگر در ماه چندین بار درد به سراغش آید.
در هنگام میگرن شما با موارد زیر روبرو می شوید :

• درد در یک یا هر دو سمت
• درد نبض دار یا کوبنده
• حساسیت به نور، صدا یا گاهی اوقات به بو و لمس شدن
• حالت تهوع و استفراق
• تاری بینایی
• سرگیجه و سبکی سر

پست دروم یا پس اثر

مرحله ی آخر بعد از حمله ی میگرن مشاهده می شود. بعضی از افراد بعد از حمله ی میگرنی احساس سرخوشی و راحتی دارند در حالیکه عده ای دیگر احساس افسردگی و بی قراری می کنند.
به مدت 24 ساعت علائم زیر را تجربه می کنید :

• گیجی
• سرگیجه
• ضعف
• حساسیت به نور و صدا

کی به پزشک مراجعه کنیم؟

میگرن ها اغلب قابل تشخیص و درمان نیستند. اگر به طور مداوم دچار حملات میگرن می شوید و علائم آن را تجربه می کنید، لیستی از حملات و روش درمانی که انجام می دهید تهیه کنید و سپس به پزشک مراجعه کنید تا درباره ی میگرنتان صحبت کنید.
اگر سابقه ی سردرد دارید و تغییر ناگهانی در الگوی سردردتان حس کردید، حتما به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. به محض مشاهده و تجربه ی هرکدام از علائم زیر فورا به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید :

• سردرد خیلی شدید و ناگهانی
• سردرد همراه با تب، گرفتگی گردن، گیجی، تشنج، دوبینی، ضعف، بی حسی یا اختلال در تکلم
• سردرد بعد از ضربه وارد شده به سر، به خصوص اگر با گذشت زمان بدتر شد
• سردرد مزمنی که پس از سرفه، اعمال فشار، کشش یا حرکت ناگهانی بدتر شود
• اگر بالای 50 سال سن دارید و سردرد جدیدی را تجربه کردید.

علت سردرد میگرن

اگرچه علت میگرن هنوز کامل مشخص نیست، با این حال عوامل ژنتیک و محیطی در ایجاد این بیماری نقش دارند. میگرن ممکن است ناشی از تغییرات در مغز و تعامل آن با عصب تریمینال (مسیر درد) باشد.
عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز-شامل سروتونین که به تنظیم درد در سیستم عصبی کمک می کند- نیز ممکن است تاثیر گذار باشد. محققان هنوز در حال مطالعه نقش سروتونین در این بیماری هستند.
سطح سروتونین هنگام این نوع سردرد کاهش می یابد. کاهش سطح سروتونین باعث رهایش نوروپپتید ها از اعصاب ترژمینال به پوسته ی بیرونی مغر یعنی مننژیت می شود. نتیجه ی این اعمال منجر به سردرد میگرن می شود. باقی ترانسمیترها از جمله پپتید وابسته به ژن کلسی تونین، نقش مهمی در ایجاد درد دارد.

عوامل موثر در میگرن

تعدادی از عوامل وجود دارند که باعث ایجاد میگرن می شوند.

تغییرات هورمونی در زنان. به نظر می رسد نوسانات استروژن باعث ایجادسردرد در بسیاری از زنان می شود. زنان با سابقه ی میگرن اغلب قبل یا حین دوره ی قاعدگی که سطح استروژن پایین است، سردردهایشان شروع می شود.
عده ای دیگر حین بارداری یا یائسگی این سردرد هارا تجربه می کنند. داروهای هورمونی از جمله قرص های ضدبارداری ،ممکن است سردرد میگرن را بدتر کند، با این حال عده ای دیگر با مصرف این داروها میزان سردردشان کاهش می یابد.
غذا ها. پنیر، غذاهای شور و غذاهای فرآوری شده از جمله عوامل ایجاد این سردرد هستند. گرسنگی و غذا نخوردن از جمله این موارد هستند.
افزودنی های مواد غذایی. موادی مانند شیرین کننده ی آسپارتام که در بسیاری از غذاها یافت می شود، باعث ایجاد میگرن می شود.
نوشیدنی. الکل، به خصوص شراب و آبجو از عوامل موثر در میگرن هستند.
استرس. استرس در محل کار و خانه.
محرک های احساسی. نور، صدای بلند، بوی قوی، دود سیگار ...
تغییرات در الگوی خواب. کم خوابیدن یا زیاد خوابیدن از جمله این موارد هستند.
عوامل فیزیکی. ورزش های شدید جسمانی و فعالیت جنسی.
تغییرات آب و هوا. تغییرات آب و هوا و فشار هوا در ایجاد سردرد شما تاثیر گذار هستند.
داروها. داروهای ضد بارداری و داروهایی مثل نیتروگلیسیرین.

عوامل نشدید کننده ی میگرن

عوامل متعددی باعث می شوند که سردرد شما تشدید شود :

• سابقه خانوادگی. اگر عضوی از خانواده ی شما دچار این بیماری است، احتمال ابتلا به آن در شما نیز افزایش می یابد.
• سن. میگرن در تمامی سنین شروع می شود اما اغلب در دوران بلوغ ظاهر می شود. معمولا در 30 سالگی اوج می گیرد و در دهه های بعد به تدریج از شدت آن کاسته می شود.
• جنسیت. احتمال وقوع میگرن در زنان 3 برابر است. در دوران کودکی، میگرن بیشتر در پسران شایع تر است اما از زمان بلوغ به بعد دختران بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.
• تغییرات هورمونی. در زنان قبل یا حین دوران قاعدگی سردرد شروع می شود.

عوارض جانبی

گاهی اوقات تلاش برای کنترل دردهای میگرن باعث مشکلاتی می شود از جمله :

دردهای شکمی. بعضی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن ، ممکن است درد شکمی، خونریزی، زخم و سایر عوارض را داشته باشند، به خصوص اگر در دوز های بالا و مدت طولانی مصرف شوند.
مصرف بیش از حد دارو. مصرف بیش از حد داروهای ضد درد به مدت 10روز در ماه در 3 ماه متوالی،باعث به وجود آمدن عوارض جدی و سردردهای شدید می شوند.
سندروم سروتونین. یک بیماری نادر می باشد که به طور بالقوه تهدید کننده ی زندگی است. این شرایط هنگامی پیش می آید که سطح سروتونین بدن افزایش می یابد.

 

آنوریسم مغزی؛ علت و علائم بیماری آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی یک تورم بادکنک مانند در رگ خونی مغز است. اغلب به نظر می رسد که یک توت آویزان بر روی ساقه است.
آنوریسم مغزی ممکن است پارگی به وجود آورد و باعث خونریزی مغزی و سکته مغزی شود. این نوع سکته مغزی هموراژیک به عنوان خونریزی ساب آراكنوييد شناخته می شود.
نشت یا پارگی عروق درگیر آنوریسم فرد را در خطر مرگ نیز ممکن است قرار دهد و نیازمند درمان سریع است.
اکثر آنوریسم های مغزی مشکلات سلامتی یا علائم خاصی ندارند به همین دلیل اغلب آنوریسم ها در طی آزمایش هایی که برای سایر شرایط و بیماری ها انجام می شود تشخیص داده می شوند.
درمان هایی که برای آنوریسم و رگ های پاره شده انجام می شود از ایجاد پارگی در آینده نیز جلوگیری می کنند.
نوع و شدت خطرات ناشی از پارگی آنوریسم به اندازه ی آن و محلی که پارگی در آن رخ داده بستگی دارد.

آنوریسم مغزی چیست؟

آنوریسم مغزی ناشی از یک اشکال و ضعف در جدار شریان های مغزی است که به تدریج به دلیل بالا بودن فشار داخل عروق، سبب ایجاد حباب و برجستگی می شود، و چون جدار آن ها از جدار طبیعی شریان ها ضعیف تر است ممکن است سبب خونریزی مغزی شود. فشار خون بالا، استعمال تنباکو و مصرف سیگار خطر ابتلا به آنوریسم مغزی را نیز افزایش می دهند.

علائم آنوریسم مغزی

سردرد ناگهانی و شدید از علائم کلیدی آنوریسم مغزی است. این نوع سردرد اغلب به عنوان بدترین سردردی که فرد تجربه کرده شناخته می شود. بیش از 1 درصد از افراد دچار آنوریسم مغزی هستند که هیچوقت باعث بروز علائم یا مشکل خاصی در آن ها نشده. اکثر آنوریسم ها کوچک باقی می مانند و هرگز شناسایی نمی شوند، اما برخی از آن ها به تدریج بزرگتر شده و به بافت ها و عصب های اطرافشان فشار وارد می کنند.

علائم و نشانه های ناشی از آنوریسم مغزی عبارتند از :

• سردرد ناگهانی و شدید
• تهوع و استفراغ
• گرفتگی گردن
• تاری دید یا دوبینی
• حساسیت به نور
• از دست دادن هوشیاری
• گیجی

آنوریسم هایی که پاره شده یا نشت می کنند خطرناک تر هستند و می توانند منجر به سکته مغزی یا مرگ شوند. خون نشت کرده در این نوع آنوریسم، وارد یکی از غشاهای پوشاننده ی مغز (مننژها) و کانال نخاعی می شود. به این نوع شرایط خونریزی زیر عنکبوتیه یا هموراژی ساب آراکنوئید گفته می شود.

آنوریسم نشت کننده

در بعضی موارد، یک آنوریسم ممکن است مقدار کمی خون را نشت دهد. این نشت فقط ممکن است باعث سردرد شدید و ناگهانی شود.

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت بروز سردرد بسیار شدید و ناگهانی حتما به پزشک مراجعه کنید.
اگر یکی از اطرافیانتان از سردرد شدید و ناگهانی یا از دست دادن هوشیاری و تشنج شکایت می کند، حتما او را برای معاینه نزد پزشک متخصص مغز و اعصاب ببرید.
بیماری آنوریسم مغزی نتیجه ی تنگ شدن شریان های مغزی است. آنوریسم مغزی معمولا در شاخه های شریان ها به وجود می آیند، زیرا این بخش دارای شریان های ضعیف تری است.
اگرچه آنوریسم ها می توانند در هر نقطه از مغز ظاهر شوند ، اما در شریان های مغز شایع تر هستند.

علت بیماری آنوریسم مغزی

علت بیماری آنوریسم مغزی ناشناخته است، اما تعدادی از عوامل ممکن است خطر این شرایط را افزایش دهند.

عوامل خطرساز

تعدادی از عوامل می توانند موجب ضعف در دیواره ی شریان ها شوند و خطر آنوریسم مغزی را افزایش دهند. بیماری آنوریسم مغزی در بزرگسالان بیشتر از کودکان و در زنان شایع تر از مردان است.
برخی از این عوامل به مرور زمان به وجود می آیند و برخی دیگر به صورت مادرزادی.

عواملی که به مرور زمان به وجود می آیند شامل موارد زیر هستند :

• بالا بودن سن
• سیگار کشیدن
• فشار خون بالا
• استفاده از مواد مخدر به خصوص کوکائین
• مصرف زیاد الکل
• بعضی از انواع آنوریسم مغزی ممکن است پس از آسیب رسیدن به سر یا از عفونت های خاص خونی رخ دهند.

عوامل مادرزادی

اختلالات بافت هم بند از جمله سندروم اهلرز-دنلوس Ehlers-Danlos که رگ های خونی را تضعیف می کند.

بیماری کلیوی پلی کیستیک. یک اختلال ارثی است که منجر به ایجاد کیست های متعدد مملو از مایع در کلیه ها شده و معمولا فشار خون را افزایش می دهد.
تنگی دیواره ی آئورت
ناهنجاری های عروق کرونر مغزی AVM . یک اتصال غیر طبیعی بین شریان ها و رگ های مغز است که جریان طبیعی خون بین آن ها را قطع می کند.
سابقه ی خانوادگی بیماری آنوریسم مغزی. به خصوص فامیل درجه یک مانند پدر و مادر یا خواهر و برادر.

عوارض جانبی بیماری آنوریسم مغزی

زمانی که آنوریسم مغزی پاره می شود، خونریزی معمولا فقط چند ثانیه طول می کشد. خون می تواند باعث آسیب مستقیم به سلول های اطراف شود و بر اثر خونریزی سلول ها آسیب می بینند یا از بین می روند. همچنین فشار داخل جمجمه را افزایش می دهد. اگر فشار بیش از حد افزایش یابد، عرضه ی خون و اکسیژن به مغز ممکن است مختل شود، به این معنا که از دست دادن هوشیاری یا حتی مرگ ممکن است رخ دهد.

عوارض جانبی که می تواند پس از پارگی آنوریسم مغزی ایجاد شود عبارتند از :

خونریزی مجدد. آنوریسم که پاره شده یا نشت کرده است در معرض خطر خونریزی دوباره قرار دارد. خونریزی مجدد می تواند سبب آسیب بیشتر به سلول های مغزی شود.
Vasospasm. بعد از پارگی آنوریسم مغزی، رگ های خونی مغز ممکن است بطور ناگهانی باریک بمانند. این وضعیت می تواند جریان خون را به سلول های مغز محدود کند و موجب آسیب بیشتر سلول ها شود.
هیدروسفالی. هنگامی که آنوریسم مغزی دچار پارگی شود، موجب خونریزی در فضای بین مغز و بافت اطراف (خونریزی سوبارانوئید). خون می تواند گردش مایع اطراف مغز و نخاع (مایع مغزی نخاعی) را متوقف کند.
هیپوناتومی. کاهش سطح یون سدیم خون هیپوناتومی نام دارد. خونریزی سوبارانوئید بر اثر پارگی آنوریسم مغزی می تواند در تعادل سدیم خون اختلال ایجاد کند. این شرایط ممکن است به هیپوتالاموس آسیب برساند.
افت در سطح سدیم خون می تواند منجر به تورم سلول های مغزی و آسیب دائمی شود.

 

اختلالات سیستم عصبی ؛ علائم، علت و اثرات

طبق تحقیقات دانشگاه کالیفرنیا،سان فرانسیسکو، بیش از 600 نوع اختلالات سیستم عصبی وجود دارد. اختلالات سیستم عصبی بیماری هایی هستند که بر مغز و سیستم عصبی مرکزی و محیطی تاثیر می گذارند. در شناخت علائم و نشانه های بیماری های عصبی، ابتدا مهم است که انواع مختلف اختلالات سیستم عصبی را بشناسیم.

انواع اختلالات سیستم عصبی چیست؟

انواع مختلفی از اختلالات سیستم عصبی وجود دارد ، از جمله :

• بیماری آلزایمر
• صرع
• مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس MS
• بیماری پارکینسون
• میگرن

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی میلیون ها نفر در سراسر جهان به اختلالات عصبی مبتلا هستند، حدود 24 میلیون نفر به بیماری آلزایمر و 326 میلیون نفر به میگرن دچار هستند. طبق آمار مؤسسه‌ی ملی اختلالات عصبی و سکته‌ی مغزی آمریکا، حدود 50 ‌میلیون نفر در این کشور یعنی 1 نفر از هر 5 آمریکایی به اختلالات عصبی و سکته‌ی مغزی دچارند.

علت اختلالات سیستم عصبی چیست؟

اگر شما یا یکی از عزیزانتان از یکی از این مشکلات سیستم عصبی رنج می برید ممکن است کنجکاو باشید که علت به وجود آمدن این اختلالات چیست. علت چنین اختلالاتی می تواند بسیار متفاوت باشد. نخاع و مغز هر دو توسط غشاهایی عایق شده اند. اعصاب محیطی که در عمق و زیر پوست هستند نیز آسیب پذیر هستند. اختلالات سیستم عصبی می تواند یک مسیر کلی عصب یا یک نورون را تحت تاثیر قرار دهند. حتی یک اختلال کوچک در مسیر ساختاری سیستم عصبی می تواند منجر به نارسایی شود. اختلالات سیستم عصبی می توانند نتیجه ی برخی از عوامل باشند از جمله :

• علل مربوط به شیوه زندگی
• عفونت ها
• ژنتیک
• علل مربوط به تغذیه
• عوامل محیطی
• آسیب های جسمی

علائم اختلالات عصبی چیست؟

علائم اختلالات سیستم عصبی می تواند به طور قابل توجهی بسته به نوع اختلال و همچنین منطقه ی مورد آسیب، متفاوت باشد. در برخی موارد ممکن است علائم احساسی را تجربه کنید در حالیکه در برخی موارد علائم فیزیکی نمود پیدا می کنند.

علائم احساسی اختلالات سیستم عصبی

در حالیکه بسیاری از مردم اغلب برای اولین بار به دنبال علائم فیزیکی یک اختلال هستند، مهم است که درک کنیم نشانه و علائم احساسی نیز وجود دارند. به عنوان مثال، ممکن است نوسانات خلقی یا بی نظمی های ناگهانی را تجربه کنید. افرادی که از اختلالات سیستم عصبی رنج می برند ممکن است افسردگی و توهم را تجربه کنند.
این علائم همچنین می توانند نشان دهنده ی اختلالات و شرایط دیگر نیز باشند. اگر این علائم را در خود یا افراد نزدیکتان مشاهده کردید مهم است که به موقع به دنبال پیگیری علت این علائم باشید.

علائم فیزیکی اختلالات سیستم عصبی

علائم فیزیکی اختلالات عصبی اغلب شامل موارد زیر است :

• فلج جزئی یا کامل
• ضعف عضلانی
• از دادن جزئی یا کامل احساس
• تشنج
• اختلال در خواندن و نوشتن
• ضعف توانایی شناختی
• درد ناگهانی
• کاهش هوشیاری

اثرات بلند مدت و کوتاه مدت بی ثباتی سیستم عصبی

در صورت درمان نشدن، اختلالات سیستم عصبی می تواند منجر به عوقب جدی شود. اثرات کوتاه مدت و بلند مدت بی ثباتی سیستم عصبی، بسته به اختلال و شدت بیماری می تواند بسیار متفاوت باشد. به عنوان مثال، تقریبا 50 درصد از افراد مبتلا به بیماری ام اس حداقل یکبار دچار افسردگی شده اند.

آیا تستی وجود دارد که بتوانم خودم تشخیص دهم؟

اگر نگران وجود یکی از انواع اختلالات عصبی در خود هستید مهم ترین اقدام این است که به دنبال کمک یک پزشک حرفه ای بروید. تعدادی از معاینات پزشکی جهت تشخیص وجود بیماری عصبی انجام می شود.
چنین آزمایش هایی ممکن است شامل غربالگری ژنتیکی، آزمایش عصبی، اسکن مغزی و سایر آزمایشات باشد.
اگر هر کدام از موارد زیر را مشاهده کردید حتما از متخصص مغز و اعصاب کمک بخواهید :

• سردرد
• تاری دید
• خستگی
• تغییرات رفتاری
• سستی در پاها یا بازوها
• تغییر در هماهنگی یا تعادل
• ضعف
• لکنت زبان
• لرزش

 

تشخیص و درمان بیماری ام اس چگونه انجام داده می شود؟

تشخیص و درمان بیماری ام اس

تشخیص و درمان بیماری ام اس آسان نیست و اغلب ممکن است با سایر بیماری هایی که علائم مشابه دارند اشتباه گرفته شود. ممکن است از زمانی که اولین بار متوجه وجود مشکل شوید تا زمانی که به طور قطعی متوجه شوید که ام اس دارید زمان زیادی طول بکشد.

مراجعه به پزشک متخصص مغز و اعصاب

زمانیکه به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید ممکن است آزمایش های مختلفی را انجام دهید و چندین ماه به طول بیانجامد تا تشخیص نهایی داده شود.
آزمایش هایی که انجام می دهید شامل موارد زیر است :
آزمایش خون. آزمایش خون جهت جلوگیری از تشخیص بیماری ای دیگر با علائم مشابه بیماری ام اس انجام می شود.
آزمایش پونکسیون کمری. در این آزمایش نمونه ی کوچکی از مایع نخاعی از قسمت پایین کمر توسط سوزن کشیده می شود. این مایع می تواند ناهنجاری هایی را در آنتی بادی هایی که با بیماری ام اس ارتباط دارند نشاد دهد. مایع نخاعی همچنین به تشخیص عفونت ها و شرایطی دیگر که مشابه ام اس هستند کمک می کند.
ام آر آی MRI. با استفاده از دستگاه اسکن ام آر آی که توسط میدان های مغناطیسی و امواج رادیویی قوی کار میکند، از داخل مغز یا نخاع شما عکس برداری می شود. با استفاده از ام آر آی مناطق آسیب دیده به نام ضایعات یا پلاک مشاهده شده و به تشخیص و درمان بیماری ام اس کمک می کند.
آزمایش پتانسیل های برانگیخته. در این تست سرعت انتقال پیام بین مغز و چشمان، گوش ها و پوست اندازه گیری می شود. اگر ام اس به میلین اطراف اعصاب (آکسون ها) آسیب رسانده باشد واکنش های شما آهسته تر خواهد بود. برای معاینه ی چشم ها، طرح هایی روی یک صفحه به نمایش در خواهد آمد و الکترود ها نحوه ی واکنش مغزتان به چیزی که میبینید را اندازه گیری می کنند. برای آزمایش شنوایی، صدایی مانند کلیک از طریق هدفون برای شما پخش خواهد شد. در آزمایشی دیگر شوک های کوچکی روی پوست شما داده می شود و واکنش عضلات شما بررسی می شود.
تشخیص بیماری ام اس در افراد مبتلا به علائم غیرمعمول یا بیماری پیشرونده مشکل تر است. در این موارد، آزمایش های بیشتری با تجزیه ی مایع نخاعی، پتانسیل های تحریک شده و تصویر برداری ممکن است مورد نیاز باشد.

درمان بیماری ام اس

هیچ درمانی برای ام اس وجود ندارد. درمان ها معمولا بر سرعت بخشیدن به بهبودی از حملات، کاهش پیشرفت بیماری و کنترل علائم ام اس متمرکز است. برخی افراد علائم خفیفی دارند که هیچ درمانی لازم نیست.

درمان برای حملات ام اس

کورتیکواستروئید ها . مانند پردنیزون دهانی و متیل پردنیزولون وریدی برای کاهش التهاب عصب تجویز می شود.عوارض جانبی ممکن است شامل بی خوابی، افزایش فشار خون، تغییرات خلقی و احتباس مایعات باشد.
تبادل پلاسما (پلاسما فرز) . قسمتی از بخش مایع خون شما (پلاسما) برداشته شده و از سلول های خونی جدا می شود. سپس سلول های خونی با محلول پروتئین (آلبومین) مخلوط شده و دوباره به بدن شما برگردانده می شود. تبادل پلاسما زمانی انجام می شود که علائم شما جدید و شدید هستند و نسبت به استروئید ها واکنش نشان نداده اند.

کاهش سرعت بیماری ام اس و توقف دوره ها عود

یکی از انواع درمان بیماری ام اس ، درمان اصلاح بیماری DMT است که در آن تغییر طولانی مدتی در ام اس فرد ایجاد می شود. کسانی که این درمان بیماری ام اس را دریافت می کنند نسبت به افرادی که درمان نشده اند ، کمتر دچار پیشرفت در بیماری می شوند.
این نوع درمان اصلاح بیماری نیز نامیده می شود ، زیرا نه تنها با علائم مبارزه می کند بلکه دوره ام اس را نیز تغییر می دهد.
این درمان بیماری ام اس میتواند موارد زیر را بهبود بخشد :

• آهسته کردن سرعت وخیم تر شدن ناتوانی یا علائم
• کاهش تعداد دفعات دوره ی عود و شدت دوره های عود

در برخی افراد تاثیر این درمان به قدری خوب می تواند باشد که هیچ نشانه ای از فعال بودن ام اس در آن ها در لحظه باقی نماند.
DMT های موجود در حال حاضر فقط برروی درمان بیماری ام اس دارای دوره های عود اثر گذار هستند. برای درمان بیماری ام اس پیشرونده نیز دارویی به نام اکرلی زوماب ocrelizumab تایید شده است.
بسیاری از درمان های اصلاح کننده بیماری ام اس، خطرات زیادی را برای سلامتی ایجاد می کنند. انتخاب درمان مناسب برای فرد بستگی به عواملی از جمله مدت زمان و شدت بیماری، اثر بخشی درمان های قبلی و سایر مسائل مربوط به سلامت دارد.
برخی از نمونه درمان بیماری ام اس برای افرادی با دوره های عود شامل داروهای تزریقی زیر می باشد :

• اینترفرون های بتا
• گلاتیرامر استات
  درمان های خوراکی شامل موارد زیر هستند :
• فینگولیمود
• دی متیل فومارات
• تریفلونومید
• سیپونیمود

درمان ام اس و علائم آن

فیزیو تراپی . درمانگر فیزیوتراپ می تواند تمرینات کششی و تقویتی را به شما آموزش دهد و نشان دهد چگونه از وسایل برای انجام کارهای روزانه راحت تر استفاده کنید.
فیزیو تراپی در درمان بیماری ام اس و درمان لرزش بدن موثر است و می توانید با استفاده از وسایل کمکی حرکتی در صورت لزوم، به کاهش ضعف پا و سایر مشکلات راه رفتن که مربوط به ام اس است کمک کنید.
شل کردن عضلات . ممکن است سفتی عضلانی دردناک یا غیر قابل کنترلی داشته باشید و به ویژه در پاها دچار اسپاسم شوید. شل کننده های عضلانی مانند باکلوفن و تیزانیدین (زانافلکس) ممکن است کمک کننده باشند.
ماساژ، رفلکسولوژی، طب سوزنی و یوگا نیز از این موارد درمان بیماری ام اس می باشند.

بیماری ام اس چیست؟ علائم اولیه ی این بیماری را جدی بگیرید!

بیماری ام اس چیست؟

مولتیپل اسکلروزیس MS یک نوع بیماری عصبی است. این بیماری مسری نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود.
در بیماری ام اس ، سیستم ایمنی شما به اشتباه اعصاب مغز و نخاع شما را مورد حمله قرار می دهد. سیستم ایمنی به غلاف میلین (عایق الکتریکی که دور آکسون ها پیچیده شده است) که لایه ی محافظتی روی فیبرهای عصبی است حمله می کند، در نتیجه باعث ایجاد مشکلات ارتباطی بین مغز و بدن شما می شود. در نهایت، این بیماری می تواند آسیب های دائمی به اعصاب وارد کند.
علائم و نشانه های بیماری ام اس به طور گسترده ای متفاوت هستند و به میزان آسیب اعصاب و اینکه کدام اعصاب آسیب دیده اند بستگی دارد. بعضی افراد مبتلا به ام اس ممکن است توانایی راه رفتن به تنهایی و یا به طور کل را از دست دهند.
هنوز درمانی برای بیماری ام اس وجود ندارد با این حال می توان به وسیله ی روش هایی بسیاری از علائم آن را درمان کرد. این درمان ها عبارتند از:
داروها
فیزیوتراپی
درمان های جایگزین و تکمیلی

علائم بیماری ام اس

علائم و نشانه های ام اس در افراد مختلف بسته به محل آسیب اعصاب و شدت آسیب متفاوت است. علائم اغلب بر حرکت فرد تاثیر می گذارند و شامل موارد زیر می شوند :
بی حسی و ضعف. ممکن است در یک یا چند عضو شما و معمولا در یک سمت بدن به طور هم زمان رخ دهد.
احساس شوک الکتریکی. این نشانه همراه با حرکت گردن عموما خم شدن به سمت جلو، رخ میدهد.
لرزش و ناهماهنگی در راه رفتن

بر اساس مطالعه محققان، سردرد در بیماران ام اس شایع است به طوری که سردرد میگرنی در این بیماران بیشتر ازافراد دیگر جامعه وجود دارد، با توجه به این مساله سردرد در بیماران مبتلا به ام اس در تعیین نوع و ارتباط آن با حملات ام اس حایز اهمیت است.

مشکلات بینایی نیز اغلب رایج هستند از جمله :

از دست دادن قسمتی یا کل بینایی ، اغلب در یکی از چشم ها که معمولا همراه با درد هنگام حرکت چشم است.
دوبینی
تاری دید

دیگر علائم مولیتپل اسکلروزیس عبارتند از :
لکنت زبان
خستگی
سرگیجه
حس خارش و سوزش یا درد در قسمتی از بدنتان
مشکلاتی در عملکرد روده و مثانه
مشکلات جنسی

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار هرگونه از علائم فوق به دلایلی نامعلوم شدید حتما به پزشک مراجعه کنید.

دوره بیماری

اکثر افراد مبتلا ام اس دارای دوره ی عود مجدد هستند. آن ها دوره هایی را تجربه می کنند که علائم جدیدی در آن بروز پیدا می کند که معمولا طی چندروز یا چند هفته به طول می انجامد و به طور جزئی یا کامل بهبود پیدا می کنند. این عود شدن بیماری ناشی از دوره های آرام و فروکش بیماری است که می تواند ماه ها یا سال ها طول بکشد.
بالا رفتن جزئی دما در بدن می تواند علائم بیماری ام اس را بدتر کند، اما به عنوان دوره ی عود بیماری شناخته نمی شود.
تعدادکمی از افراد به نوعی از بیماری ام اس مبتلا هستند که با گذشت زمان بدون دوره ی عود به طور پیوسته وخیم تر می شود. این نوع از ام اس ،ام اس پیشرونده نام دارد و یافتن درمان های کمک کننده به این بیماری سخت تر است.

بیماری ام اس به سه نوع اصلی تقسیم می شود :

ام اس عودکننده-بهبود یابنده
ام اس پیشرونده اولیه
ام اس پیشرونده ثانویه
گاهی اوقات مرز بین انواع مختلف ام اس حتی برای متخصصان هم مشخص نیست و بزرگترین تفاوت بین این ها وجود دوره های عود است.

بدتر شدن علائم معمولا شامل مشکلات حرکتی و راه رفتن است. میزان پیشرفت بیماری در افراد مبتلا به ام اس پیشرونده ثانویه بیشتر است.

علت بیماری ام اس

علت مولتیپل اسکلروزیس هنوز ناشناخته است.در این بیماری سیستم ایمنی به بدن حمله میکند و نقص از عملکرد سیستم ایمنی است.
ممکن است با شنیدن مطالبی درباره ی ام اس به این فکر بیوفتید که آیا می توانستم کاری کنم تا از ابتلا به آن جلوگیری کنم؟ پاسخ خیر است زیرا کسی به طور کامل نمی داند که چه عواملی در کنار هم موجب بروز فرد به بیماری ام اس می شود.

این عوامل خطر ابتلا به بیماری ام اس را افزایش می دهند :

سن. ام اس ممکن است در هر سنی رخ دهد ، اما معمولا در افراد بین 16 تا 55 سال بیشتر رخ می دهد.
جنسیت. احتمال ابتلا به ام اس در زنان 2 تا 3 برابر است.
سابقه خانوادگی. اکر یکی از والدین یا خواهر بردر های شما مبتلا به ام اس شده اند، شما در معرض خطر ابتلا به بیماری هستید.
عفونت. شواهدی وجود دارند مبنی بر اینکه برخی از ویروس ها و احتمالا باکتری ها می توانند به بروز و ابتلا به ام اس دامن بزنند خصوصا ویروس ایستاین بار که موجب تب غده ای میشود.
آب و هوا. بیماری ام اس در کشور های دارای آب و هوای معتدل مانند کانادا، آمریکای شمالی، نیوزیلند، جنوب شرقی استرالیا و اروپا بسیار رایج است.
ویتامین D . پایین بودن سطح ویتامین D و کمبود نور خورشید خطر ابتلا به ام اس را افزایش می دهد.
برخی بیماری های خود ایمنی. اگر بیماری تیروئید، دیابت نوع 1 یا بیماری التهابی روده دارید احتمال ابتلا به بیماری ام اس بیشتر است.
سیگار کشیدن. اگر سیگار بکشید احتمال ابتلا به ام اس در شما بیشتر می شود. مواد شیمیایی موجود در سیگار ممکن است برروی سیستم ایمنی تاثیر بگذارند و به برانگیختن ام اس دامن بزنند.

بیماری پارکینسون – نشانه ها و علائم پارکینسون چیست؟

پارکینسون چگونه شروع می شود؟

بیماری پارکینسون یک اختلال پیشرفته ی عصبی است که بر روی حرکات فرد تاثیر می گذارد. علائم پارکینسون به تدریج و گاهی اوقات با یک لرزش ناگهانی خفیف فقط در یک دست شروع می شود. لرزش در این بیماری معمول است اما ممکن است سبب سفتی عضله و یا کند شدن حرکات نیز شود.
این بیماری بعد از آلزایمر، معمول ترین بیماری مخرب اعصاب است. بیماری پارکینسون یکی از انواع بیماری های نورولوژیک است و فردی که دچار این بیماری شده به تدریج توانایی های جسمی و روحی خود را از دست می دهد و در صورت عدم انتخاب راهکاری برای درمان مناسب، سرعت پیشرفت بیماری بیشتر می شود و علائم بیشتری بروز پیدا می کنند.
نشانه های این بیماری معمولا از 55 تا 60 سالگی نمایان می شود اما امکان بروز آن در افراد جوان تر نیز وجود دارد. همچنین داشتن عضوی از خانواده که به این بیماری مبتلابوده خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش می دهد.
در مراحل اولیه ی بیماری پارکینسون، ممکن است در صورت شما علائم آن به صورت خفیف دیده شود. در هنگام حرکت ممکن است بازوهایتان نوسان نکنند. ممکن است در صحبت کردن دچار لکنت زبان شوید.
علائم پارکینسون در طول زمان بدتر می شود.
بیماری پارکینسون قابل درمان نیست، داروها فقط ممکن است علائم شما را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. گاهی اوقات پزشک شما عمل جراحی را برای بهبود بخشیدن به علائمتان پیشنهاد می کند.

بیماری پارکینسون کدام بخش مغز را تحت تاثیر قرار می دهد؟

بیماری پارکینسون را اولین بار دانشمندی بریتانیایی، دکتر جیمز پارکینسون در سال 1817 میلادی ، توصیف کرد.
دکتر پارکینسون این بیماری را فلج لرزاند نامید، ولی در واقع همه ی افراد مبتلا به این بیماری لرزش ندارند.
ساقه ی مغز که بخشی از مغز می باشد، در برگیرنده ی مغز میانی، پل مغزی و بصل النخاع است.
درون ساقه ی مغز منطقه ای کوچک به نام ماده جسم سیاد وجود دارد که نقشی در تنظیم حرکات بدن دارد.
در بیماری پارکینسون، بر اثر متوقف شدن ساخت دوپامین (ماده ی شیمیایی که در مغز به ارتباط سلول های عصبی کمک می کند) توسط سلول ها در جسم سیاه، دوپامین کاهش می یابد.
بر اثر از بین رفتن سلول هایی که دوپامین را ترشح می کنند، مغز پیام های لازم چگونگی حرکت و زمان حرکت را دریاقت نمی کند، در نتیجه کنترل عضلات به تدریج از بین می رود.
بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی پیشرونده است، درواقع تغییرات داخل مغز در طول زمان ادامه پیدا می کنند.
احتمال ابتلای زنان به بیماری پارکینسون بیشتر از مردان است.

علائم پارکینسون

علائم و نشانه های بیماری پارکینسون می تواند برای هر فردی متفاوت باشد. علائم اولیه گاها خفیف هستند و نادیده گرفته می شوند. نشانه ها اغلب در یک طرف بدن شما شروع می شوند و در همان سمت شروع به بدتر شدن می کند، حتی بعد از اینکه علائم هر دو طرف بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

علائم و نشانه های پارکینسون ممکن است شامل موارد زیر بشوند :

لرزش. لرزش یا ترمور معمولا در یک اندام، اغلب دست یا انگشتان، شروع می شود. دست شما هنگامیکه در حالت استراحت هم قرار دارید ممکن است بلرزد.
کندی. با گذشت زمان، بیماری پارکینسون ممکن است حرکت شمارا کند و آهسته کند، به طوری که انجام کارهای ساده هم سخت شود. گام های شما ممکن است هنگام راه رفتن کوتاه تر شوند و برای راه رفتن پای خود را بکشید.
سفتی یا رژیدیتی اندام ها. سفتی عضله در هر بخشی از بدن شما ممکن است رخ دهد. این سفت و سخت شدن عضلات ممکن است دردناک باشد و دامنه ی حرکت شما را محدود کند.
نداشتن تعادل.
از دست دادن توانایی انجام حرکات ناخودآگاه. بر اثر این بیماری ممکن است توانایی کارهایی ازجمله چشمک زدن، لبخند زدن یا نوسان دست هایتان هنگام راه رفتن را از دست بدهید.
تغییرات گفتاری. شما ممکن است با صدای نرم و آرام و با سرعت بالا شروع به صحبت کنید و جملات را به صورت یکنواخت و بدون بالا و پایین بردن تن صدایی بیان کنید.
تغییرات نوشتاری. نوشتن برایتان ممکن است بسیار سخت شود و کلمات را ریزتر از قبل بنویسید.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار هر یک از علائم مرتبط با بیماری پارکینسون هستید به پزشکتان مراجعه کنید.

اگر در رابطه با این بیماری سوالی دارید و یا در خود و اطرافیانتان این علائم را مشاهده کردید میتوانید سوالات خود را در بخش زیر ارسال کنید.
همچنین در بخش مشاوره رایگان می توانید سوالات خود را بیان کنید.

اسپاستیسیتی ؛ علائم و درمان سفتی اندام چیست؟

اسپاستیسیتی چیست؟

اسپاستیسیتی یا سفتی عضلات کی اتفاق می افتد؟

اسپاستیسیتی یک بیماری است که در آن عضلات خاصی به طور مداوم دچار انقباض می شوند. این انقباضات باعث سفتی و سختی عضلات میشوند و می توانند در روند حرکات طبیعی، گفتار و راه رفتن اختلال ایجاد کند.
اسپاستیسیتی معمولا توسط آسیب به بخشی از مغز یا نخاع ایجاد می شود. آسیب باعث تغییر در توازن سیگنال بین سیستم عصبی و عضلات می شود. این عدم تعادل منجر به افزایش فعالیت در ماهیچه ها می شود. اسپاستیسیتی اثری منفی بر روی ماهیچه ها و مفاصل می گذارد، به خصوص در کودکانی که رو به رشد هستند بسیار مضر است.

میزان شیوع اسپاستیسیتی

بیش از 12 میلیون نفر در سراسر جهان دچار اسپاستیسیتی هستند. حدود 80 درصد افراد مبتلا به فلج مغزی درجات مختلف اسپاسم دارند.
سایر شرایطی که ممکن است باعث اسپاستیسیتی شوند عبارتند از :
ضربه مغزی
آسیب نخاعی
آسیب مغزی به دلیل کمبود اکسیژن
سکته مغزی
آنسفالیت (ورم مغز)
مننژیت
آدرنولکودیستروفی
اسکلروز جانبی آمیوتروفیک
فنیل کتونوری

اسپاستیسیتی در فلج مغزی

در فرد مبتلا به فلج مغزی ، آسیب مغزی رخ داده است. به دلایلی نامعلوم آسیب در منطقه ای که مغز مسئول کنترل هماهنگی عضلات و حرکات عضلات پاها و دست ها است، رخ می دهد.
بنابراین، مغز افراد مبتلا به فلج مغزی قادر نیست میزان انعطاف پذیری عضلات را کنترل کند.
افراد متولد شده با فلج مغزی، در هنگام تولد نارسایی در اندامهایشان ندارند اما به مرور زمان این نارسایی بروز پیدا می کند. محدودیت کشش و استفاده از عضلات در فعالیت های روزمره از علائم اسپاستیسیتی عضلات است.

اسپاستیسیتی در مولتیپل اسکلروزیس MS

اسپاستیسیتی یک علامت بسیار رایج در ام اس است. دو نوع اسپاسم مربوط به ام اس وجود دارد :

اسپاسم ماهیچه های عضله ی خم کننده :

در این اسپاسم، عضلات همسترینگ پشت پا و یا عضلات فلکسور بالای ران تحت تاثیر قرار می گیرند. خم شدن ارادی زانو ها و باسن به سمت قفسه ی سینه از علائم این نوع اسپاسم است.

اکستانسور اسپاسم :

در این نوع اسپاسم عضلات چهار سر ران و داخل آن تحت تاثیر قرار می گیرند و زانو ها و باسن را مستقیم اما به هم فشرده نگه می دارد.
اسپاستیسیتی ممکن است در بازوها نیز اتفاق بیوفتد ولی میزان شیوع آن در افراد دارای MS کمتر است.
اسپاستیسیتی ممکن است به علت حرکات ناگهانی و سریع، تغییر موقعیت ناگهانی، انقباض عضله، بالا رفتن دما، رطوبت یا عفونت بدتر شود. حتی ممکن است به دلیل پوشیدن لباس تنگ هم این اتفاق پیش آید.

اسپاستیسیتی در بیماران آسیب تروماتیک مغزی TBI

اسپاستیسیتی در بیماران مبتلا به آسیب تروماتیک مغزی که بر اثر آسیب به ساقه ی مغز، مخچه یا مغز میانی پیش آمده، اتفاق می افتد. بر اثر این آسیب مرکز رفلکس در مغز تحت تاثیر قرار می گیرد و موجب قطع جریان پیام در مسیرهای عصبی مختلف می شود. این اختلال می تواند باعث بروز تغییرات در هماهنگی عضلات ، حرکات، حس ادراک و رفلکس شود.
محلی که TBI در آن رخ داده تعیین می کند که کدام قسمت های بدن تحت تاثیر قرار می گیرد. مراکز رفلکس در مغز خیلی پیچیده تر از مراکز رفلکس نخاع هستند، همین نکته باعث می شود درمان اسپاستیسیتی در فردی مبتلا به TBI بسیار سخت تر نسبت به فردی باشد که مبتلا به صدمات نخاعی یا اختلالات عصبی است.
بر اثر اسپاسم در این بیماران آرنج ها محکم به کنار بدن میچسبند، مچ و انگشت ها خم میشوند و دست به صورت مشت در می آید.
پاها معمولا از ناحیه ی کمر باز می شوند و مچ و انگشتان پا به حالت خمیده در می آیند.

علائم اسپاستیسیتی

اسپاسم در عضلات ممکن است احساس سفتی خفیفی در عضلات باشد و یا ممکن است به حدی شدید باشد که اسپاسم های دردناک و غیر قابل کنترل در اندام ها، اغلب در پاها و بازوها تولید کند.
اسپاستیسیتی همچنین می تواند احساس درد و سفتی و سختی در اطراف مفاصل ایجاد کند و یا باعث کمردرد شود.
اثرات جانبی اسپاستیسیتی عبارتند از :
سختی عضله، که باعث می شود حرکات بدون دقت و بعضی به سختی انجام شود
اسپاسم عضلانی باعث انقباض عضلانی غیرقابل کنترل و غالبا دردناک می شود
حرکت غیر ارادی پاها
تغییر شکل عضلات و مفاصل
خستگی عضلات
مهار رشد طولی عضلات
مهار سنتز پروتئین در سلول های عضلانی

عوارض جانبی دیگر عبارتند از :
عفونت های دستگاه ادراری
یبوست مزمن
تب و یا بیماری های سیستمیک دیگر
زخم بستر

گزینه های درمانی

انواع مختلفی از درمان با توجه به علت اصلی بیماری، سن بیمار و شدت اسپاسم وجود دارد. درمان ها اهداف و نتایج مشترکی دارند که شامل موارد زیر است :
تسکین علائم و نشانه های اسپاسم
کاهش درد و فراوانی انقباضات
بهبود راه رفتن و انجام فعالیت های روزانه
کاهش چالش انجام مراقبت های درمانی مانند پانسمان، تغذیه، حمام کردن ...
بهبود عملکرد های ارادی
توانایی رشد عضلانی نرمال در کودکان

کاردرمانی و ورزش درمانی

کاردرمانی و ورزش درمانی برای اسپاستیسیتی جهت کاهش تنش عضلانی، حفظ یا بهبود دامنه حرکت، افزایش قدرت و هماهنگی و بهبود راحتی، طراحی شده است.
درمان ممکن است شامل تمرینات کششی و استقامتی، پشت بند (brace ) های موقتی، استفاده از کمپرس یخ، تحریک الکتریکی و بیوفیدبک biofeedback باشد.

داروهای خوراکی

داروهای خوراکی زمانی استفاده می شوند که نشانه های اسپاستیسیتی در عملکرد فعالیت های روزانه و خواب اختلال ایجاد می کنند.
برای نتیجه ی موثر ، بهتر است که از دو یا چند دارو به طور همزمان یا ترکیب دارو با روش درمانی دیگر استفاده شود.
بسیار مهم هست که در تمام این جریانات متخصص مغز و اعصاب شما کنارتان باشد و راهنمایی های لازم را انجام دهد.
داروهای مورد استفاده عبارتند از :
باکلوفن
بنزودیازپین ها
دنتول سدیم
ایمپیدازولین ها
گاباپنتین

تزریق بوتولینوم توکسین BTA

بوتولینوم توکسین که به عنوان تزریق بوتاکس نیز شناخته می شود، زمانی که به مقدار کمی استفاده شود می تواند در درمان اسپاستیسیتی موثر واقع شود.
هنگامی که بوتاکس به عضلات تزریق می شود از آزاد شدن استیل کولین جلوگیری می کند در نتیجه موجب ریلکس و آرام شدن عضلات می شود.
تزریق ها عموما در عرض چند روز تاثیر خود را می گذارند و به مدت 12 تا 16 هفته اثرشان باقی می ماند. گرچه مزایای عملکردی در نتیجه ی تزریق مدت زمان بیشتری باقی می ماند.
توجه داشته باشید که در تعداد تزریقاتی که می تواند تجویز شود محدودیت وجود دارد.

انواع سردرد؛علائم سردرد های مختلف و راه های درمان آن ها چیست؟

 

انواع سردرد

انواع سردرد هایی که وجود دارند علائم و عللی متفاوتی نیز دارند. اکثر سردرد ها کوتاه و زودگذر هستند که اغلب موجب نگرانی نمی شوند. با این حال تشخیص نوع سردردی که فرد تجربه می کند کمک به یافتن بهترین راه جهت درمان سردرد و یا حتی در صورت نیاز مراجعه به پزشک، می کند.
اکثر افراد در زندگی خود حداقل یک بار سردرد را تجربه کرده اند. اگرچه گاهی اوقات ممکن است سردردها بسیار دردناک باشند، اما اغلب بعد از مصرف مسکن ها طی 1 یا چند ساعت برطرف می شوند. با این حال حمله های متوالی یا بعضی از انواع سردردها ممکن است نشانی از مشکلی جدی تر باشند.
در این مقاله به بررسی انواع سردرد، دلایل، درمان سردرد ، پیشگیری و همچنین زمان مراجعه به متخصص مغز و اعصاب خواهیم پرداخت.
دانشمندان و محققان بیش از 150 نوع از انواع سردرد را شناسایی کرده اند که به دو گروه اصلی اولیه و ثانویه تقسیم می شوند.

سردرد های اولیه

سردرد اولیه بر اثر شرایط و مشکل دیگری به وجود نیامده اند. مثال برای این نوع سردرد شامل میگرن و سردرد تنشن است.

میگرن

میگرن یکی از انواع سردرد است ک فرد مبتلا به آن درد شدیدی را در یک طرف سرش احساس می کند. فرد ممکن است حساسیت بالایی به نور، صدا و بو داشته باشد. تهوع و استفراغ نیز در بعضی موارد شایع است.
حدود یک سوم افراد قبل از شروع میگرن آورا AURA را تجربه می کنند که معمولا بین 5 تا 60 دقیقه طول می کشد.
برخی علائم میگرن شامل این موارد می شود :
دیدن خطوط زیگزاگ، هاله یا نقطه نورانی
از دست دادن بخشی از بینایی برای مدتی کوتاه
بی حسی
سوزن سوزن شدن
ضعف عضلانی
اختلال در تکلم
اگر سردردهای میگرنی به طور مناسبی درمان نشوند معمولا بین 4 تا 24 ساعت طول می کشند. 4 ساعت تحمل درد میگرن زمان زیادی است و بهتر است هرچه زودتر جهت درمان آن اقدام کنید.
البته دقت کنید که این علائم همچنین می توانند نشانه ی بروز سکته مغزی و مننژیت نیز باشند. اگر برای اولین بار این علائم را داشتید حتما به پزشک مراجعه کنید.
میگرن هم در کودکان و هم بزرگسالان اتفاق می افتد اما در خانم ها احتمال بروز آن 3 برابر بیشتر از مردان است. فرکانس حمله ی میگرن می تواند از چندین بار در هفته تا یکبار در سال باشد.
علل میگرن به طور کامل مشخص نیست با این حال میگرن اغلب ارثی است. این بیماری در افرادی که دارای شرایط خاصی از قبیل افسردگی و صرع هستند، رایج است.
عوامل موثر در میگرن عبارتند از :
استرس و اضطراب
اختلال خواب
تغییرات هورمونی
گرسنه ماندن
کمبود آب
برخی از غذاها و داروها
نور و صدای بلند
داروهایی مانند ایبوپروفن و آسپرین می توانند سردرد را متوقف کنند یا شدت و طول مدت آن را کاهش دهند.
پزشکان می توانند داروهای ضد تهوع و استفراغ مانند متوکلوپرامید یا اندانسترون را جهت کاهش حالت تهوع تجویز کنند.
حملات میگرن ممکن است توسط موارد زیر کاهش یابد :
قرار دادن کمپرس یخ یا یک پارچه ی سرد بر روی پیشانی
نوشیدن آب
برای بعضی از میگرن های مقاوم به درمان نیز نوعی دارو به نام تریپتان مانند سوماتریپتان یا ریزاتریپتان نیز تجویز می شود. برای بهترین اثر باید به محض شروع علائم میگرن این دارو ها مصرف شود.
افراد مبتلا به میگرن مزمن جهت درمان پیشگیرانه باید به پزشک مراجعه کنند. پزشک در صورتی که علائم زیر را مشاهده کند می تواند احتمال وجود میگرن در فرد را تشخیص دهد :
تجربه ی سردرد بیش از 15 روز در ماه
بیش از یک دوره ی 3 ماهه
داشتن حداقل 8 نشانه از علائم میگرن
داروهای جهت پیشگیری از میگرن عبارتند از :
توپیرامات
پروپرانولول
آمی تریپتیلین
سایر گزینه ها برای پیشگیری شامل مکمل های غذایی، مدیتیشن، طب سوزنی و درمان نورو مدولاسیون می باشد.

سردرد های تنشن

سردرد های تنشن بسیار رایج هستند و اغلب افراد هر از گاهی آن را تجربه می کنند. این نوع  سردرد به عنوان یک درد مداوم در دو طرف سر احساس می شود. سایر علائم عبارتند از :
حساسیت و درد در نواحی صورت، سر، گردن و شانه
احساس فشار در پشت چشم ها
حساسیت به نور و صدا
این نوع از انواع سردرد 30 دقیقه تا چند ساعت ممکن است طول بکشد. شدت درد می تواند متفاوت باشد ولی اغلب مانع فعالیت های روزانه نمی شود.
علت سردرد تنشن نامشخص است اما استرس، اضطراب و افسردگی از عوامل اصلی آن هستند. سایر عوامل احتمالی عبارتند از :
کمبود آب
صدای بلند
ورزش نکردن
کمبود خواب
گرسنگی
خستگی چشم
داروهای مسکن مانند ایبوپروفن، استامینوفن و آسپرین معمولا در جلوگیری یا کاهش درد بسیار موثر هستند. افرادی که بیش از 15 روز در ماه دچار سردرد می شوند حتما باید به پزشک مراجعه کنند.
تغییر سبک زندگی در برخی از درمان ها ممکن است به جلوگیری از سردرد تنشن کمک کند. از جمله موارد اصلاحی در زندگی عبارتند از :
خواب کافی
ورزش منظم و انجام حرکات کششی
بهبود و اصلاح وضعیت ایستادن و نشستن
معاینه ی چشم
مدیریت استرس، اضطراب و افسردگی
طب سوزنی

سردردهای خوشه ای

سردرد های خوشه ای یکی از انواع سردرد هستند که معمولا ناگهانی و بدون علائم قبلی به سراغ فرد می آید و بین 15 دقیقه تا 3 ساعت طول می کشد. گاهی اوقات اقراد تا 8 روز نیز این سردرد را تحمل می کنند.
علت سردرد خوشه ای نامشخص است، اما اغلب در افراد سیگاری احتمال حمله بیشتر است. در طول دوران حمله ی سردرد خوشه ای باید از مصرف الکل اجتناب کنید.
موارد درمانی جهت درمان، کاهش شدت و فراوانی حملات عبارتند از :
توپیرامات
سوماتریپتان
استروئید ها
وراپامیل
ملاتونین
اکسیژن درمانی
لیتیوم
در برخی افراد مقاوم به درمان، پزشک ممکن است عمل جراحی را پیشنهاد دهد.

سردرد فعالیتی Exertional

سردرد فعالیتی بوسیله تمرینات شدید جسمانی به وجود می آید. از جمله فعالیت هایی که باعث بروز این سردرد می شوند شامل موارد زیر است :
دویدن
پریدن
وزنه برداری
مقاربت جنسی
سرفه یا عطسه های پشت سر هم
این نوع از انواع سردرد معمولا مدت زیادی طول نمی کشد اما گاهی ممکن است تا 2 روز ادامه داشته باشد. این درد به صورت خفیف در سراسر سر احساس می شود و در کسانیکه سابقه خانوادگی میگرن دارند شایع تر است.
بیشتر حملات با مسکن ها درمان می شوند. مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا بتابلوکر کننده ها قبل از فشارهای جسمانی ممکن است به جلوگیری از سردرد کمک کند.

سردردهای مربوط به خواب hypnic

این نوع از انواع سردرد حالت نادری است که معمولا برای اولین بار در دهه ی 50 سالگی فرد آغاز می شود اما گاهی هم زودتر شروع می شود. این سردر همچنین به دلیل اینکه افراد را در طول شب ز خواب بیدار می کند به ساعت زنگدار نیز شناخته می شود.
سردرد هیپنیک شامل درد خفیف تا متوسط می شود که معمولا در هر دو طرف سر احساس می شود. این درد می تواند تا 3ساعت طول بکشد و با علائمی همچون تهوع و حساسیت به نور و صدا نیز همراه است.
حملات این نوع سردرد می تواند چندین بار در هفته رخ دهد. یکی از بهترین راه های جلوگیری از این سردرد مصرف کافئین می باشد. قبل از خواب، قرص های حاوی کافئین یا یک فنجان قهوه مصرف کنید. داروهایی مانند ایندومتاسین ، ملاتونین و لیتیوم نیز انتخاب خوبی هستند.

سردرهای ثانویه

سردردهای ثانویه به خاطر عوامل دیگری بروز پیدا می کنند و نشانه ی بیماری یا شرایط خاصی هستند مانند آسیب به سر یا قطع ناگهانی مصرف کافئین.

سردرد به علت استفاده بیش از اندازه ی داروها

این نوع سردرد ممکن است در افرادی که سردردهای مکرر میگرنی، خوشه ای یا تنشی دارند بر اثر استفاده بیش از حد داروهای ضد درد ایجاد شود. مصرف بیش از حد داروهای مسکن در اثر سردرد باعث می شود فرد در چرخه ای معیوب قرار بگیرد و بعد از از بین رفتن اثر دارو و برگشت درد بازهم مسکن مصرف کند و همچنان این چرخه ادامه پیدا کند.
این سردردها ممکن است در ابتدا به داروهای مسکن واکنش نشان دهند اما دوباره درد باز خواهد گشت.
مصرف مسکن ها بیش از 15 روز در ماه به ایجاد اینگونه سردرد ها منجر می شود. از جمله داروهایی که باعث این نوع سردرد می شوند عبارتند از :
افیون ها
استامینوفن
تریپتان ها مانند سوماتریپتان
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین و ایبوپروفن
تنها درمان برای این سردرد جلوگیری از مصرف دارو بعد از شروع درد است که البته این کار باید تحت نظر پزشک انجام شود.

سردردهای سینوسی

سردردهای سینوسی ناشی از سینوزیت و تورم سینوس ها است که معمولا نتیجه ی عفونت یا آلرژی است.
علائم این نوع از انواع سردرد شامل درد خفیفی در اطراف چشم ها، گونه ها و پیشانی است. درد ممکن است بر اثر حرکت و انقباض بدتر شود و گاهی اوقات به دندان ها و فک گسترش یابد. سایر علائم ممکن است شامل مسدود شدن بینی، تب، حالت تهوع و حساسیت به نور و صدا باشد.
سردرد سینوسی از انواع سردرد بسیار نادری است و در صورتی که علائم مسدود شدن بینی وجود نداشته باشد احتمالا سردرد میگرنی است.

سردردهای ناشی از مصرف کافئین

مصرف سنگین کافئین – بیش از 400 میلی گرم یا حدود 4 فنجان قهوه در روز – گاهی اوقات منجر به سردرد می شود.
علائم این درد شامل موارد زیر است :
خستگی
عدم تمرکز
تحریک پذیری
حالت تهوع
علائم معمولا در عرض یک ساعت پس از مصرف کافئین کاهش می یابد.
اثرات کافئین در افراد متفاوت است اما کاهش مصرف آن می تواند خطر ابتلا به سردرد را کاهش دهد. محدود کردن مصرف کافئین گاهی اوقات برای افراد مبتلا به میگرن مزمن نیز توصیه می شود.

سردردهای ناشی از ضربه به سر

ضربه های خفیف و آرامی که ممکن است به سر و گردن وارد شوند معمولا جایی برای نگرانی ندارند.
اما گاهی اوقات بلافاصله پس از ضربه وارد شدن به سر، ممکن است سردردی ایجاد شود. این نوع از سردردها شبیه به سردردهای میگرنی یا تنشن هستند و اغلب با مسکن ها درمان می شوند.
اگر فردی سردردش طولانی و بدتر شد حتما باید به پزشک مراجعه کند. حتما بعد از وارد شدن ضربه ی جدی به سر خودتان یا کسی که در اطرافتان هست با آمبولانس تماس بگیرید. اگر فردی این علائم را داشت سریعا او را به بیمارستان برسانید :
بی هوشی
تشنج
استفراغ
از دست دادن حافظه
گیجی
مشکلات بینایی یا شنوایی

سردردهای قاعدگی

سردرد اغلب با تغییرات در سطوح هورمون ها مرتبط است. در زنان، به علت تغییرات طبیعی در سطوح استروژن، سردرد میگرن شایع است.
این میگرن های قاعدگی یکی از انواع سردرد هستند که در روزهای قبل یا در طول دوره یا گاهی طی تخمک گذاری ایجاد می شود. علائم آن شبیه به میگرن بدون aura است اما طولانی تر.
سردردهای مرتبط با هورمون همچنین می توانند ناشی از موارد زیر باشند :
مصرف قرص های ضد بارداری
یائسگی
بارداری
درمان سردرد قاعدگی مشابه درمان برای میگرن بدون آورا است.
اقدامات پیشگیرانه این نوع سردرد عبارتند از :
درمان هورمونی
مصرف تریپتان یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در دوران قاعدگی
جایگزین کردن روش های دیگر ضدبارداری به جز مصرف قرص
هورمون های جایگزین برای زنان در معرض یائسگی

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

اکثر سردردها به ندرت نشانی از مساله ای جدی تر هستند و اغلب افراد بعد از مصرف مسکن ها دردشان بهبود می یابد.
با این حال در صورتی که سردرد های شدید، مداوم و مکرر را تجربه کردید حتما به پزشک مراجعه کنید. از جمله علائمی که باید بعد از مشاهده ی آن ها به پزشک مراجعه کرد عبارتند از :
سردرد های ناگهانی و بسیار دردناک
سردردهای مداوم در کودکان
سردرد پس از ضربه ی شدید وارد شده به سر
گیجی، اختلال در بینایی، تعادل و تکلم همراه با سردرد
سردرد همراه با بی حسی و ضعف
همراه با تشنج و تب
همراه با استفراغ مکرر

علائم سکته مغزی را چگونه تشخیص دهیم؟

علائم سکته مغزی کدام اند؟

 

با علائم سکته مغزی آشنا شوید!

 

علائم سکته مغزی را شناختن و آگاهی پیدا کردن از نشانه هایی که ممکن است قبل از سکته مغزی به سراغمان بیاید ، در پیشگیری کردن از بروز سکته کمک زیادی خواهد کرد. علائم سکته مغزی در ابتدا شامل انحراف صورت ، فلج یک سمت بازو و اختلال در تکلم می باشد که اگر در خود و یا اطرافیانمان متوجه این علائم شدیم باید به سرعت با اورژانس تماس گرفته تا بیمار به اولین بیمارستان منتقل شود.

 

زمان طلایی بعد از بروز علائم سکته چقدر است؟

 

زمان طلایی برای درمان سکته بعد از مشاهده علائم سکته مغزی ، با استفاده از روش های دارویی حدود 4 ساعت و نیم و با کمک روش های مکانیکی حدود 6 الی 8 ساعت است. بنابراین زمان در درمان سکته مغزی حاد بسیار تعیین کننده است چرا که سکته مغزی اولین عامل ناتوانی بیماران در کشور و دومین عامل مرگ و میر بیماران به علت اختلالات عروقی است.

عدم آگاهی در نحوه برخورد مناسب با بیماران سکته مغزی باعث شده تا بیشتر این بیماران بعد از گذشت زمان طلایی یعنی بعد از شروع علائم مراجعه کنند .

 

سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی در اثر اختلال در خون رسانی به بخشی از مغز به وجود می آید. این اختلال علل مختلفی دارد که از جمله ی آن می توان به پارگی رگ خونی و یا مسدود شدن رگ اشاره کرد. این عارضه در صورت تشخیص به موقع قابل پیشگیری خواهد بود. در ادامه شما با مهم ترین علائم سکته مغزی آشنا خواهید شد.

 

مهم ترین علائم سکته مغزی

• خستگی

خستگی ناگهانی و طولانی مدت ممکن است از علائم سکته مغزی باشد که معمولا مورد توجه فرد قرار نمیگیرد و نادیده گرفته می شود.

• بی حسی ناگهانی یا ضعف در عضلات دست، صورت و پا (خصوصا یک طرف از بدن) نیز از علائم سکته مغزی است
• گیجی ناگهانی یا اختلال در صحبت کردن و فهمیدن حرف های دیگران
• اختلال دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم از علائم سکته مغزی است
• اختلال حرکتی ناگهانی یا سرگیجه، از دست دادن تعادل یا مشکل در بر قراری هماهنگی

 

 

اگر هر یک از این علائم سکته مغزی را در خود و یا دیگران مشاهده کردید، به سرعت با اورژانس تماس بگیرید زیرا ثانیه ها مهم بوده و عکس‌العمل به موقع زندگی فرد را نجات می‌دهد.

 

اگر با این علائم مواجه شدم چه کاری انجام دهم؟

 

اگر شما و یا کسی در اطرافتان دارای علائم سکته بود سریعا با اورژانس تماس برقرار کنید. درمان سریع می تواند زندگی شما را نجات دهد یا شانستان را برای بهبودی کامل افزایش دهد.

 

پزشک شما می تواند خطر ابتلا به سکته را در شما ارزیابی کند و به شما در کنترل عوامل خطر کمک کند. گاهی اوقات افراد قبل از سکته مغزی،علائم هشدار دهنده آن را تجربه می کنند.

درمان سردرد و راه های کاهش سریع آن

 

درمان سردرد

 

درمان سردرد و کاهش درد سریع آن دغدغه ی بسیاری از افراد است. سردرد یکی از شایع ترین بیماری های عصبی می باشد که تقریبا همه ی افراد آن را تجربه کرده اند. درمان سردرد با توجه به شدت و نوع سردرد متفاوت است، پس بهتر این است که با نوع سردرد خود آشنا شده و بهترین راه درمان را پیدا کنید.

منبع درد ناشی از بافت ها و ساختارهایی است که جمجمه و یا مغز را احاطه کرده اند زیرا مغز به تنهایی به دلیل نداشتن اعصاب ، منجر به این درد نمی شود. اغلب سردرد ها خطرناک نیستند و می توان با انجام یک سری روش خاگی آن ها را به طور طبیعی درمان کرد.

در صورتی که سردرد شما با خواب آلودگی ، تیره شدن بینایی و سرگیجه همراه شد باید فورا توسط پزشک و در صورت نیاز متخصص مغز و اعصاب معاینه شوید.

موارد بسیاری جهت درمان سردرد در خانه وجود دارد که شما می توانید آن ها را انجام داده و از سردرد خود خلاص شوید.

درمان سردرد با درمان های گیاهی

نوشیدن چای گیاهی به دلیل دارا بودن خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی می تواند باعث کاهش استرس و تسکین درد عضلات شود.

 

آب بنوشید

 

کم آبی ممکن است منجر به ایجاد سردرد شود. مطالعات نشان داده اند کم آبی مزمن یک علت شایع سردردهای تنشی و میگرن است. نوشیدن آب به درمان سردرد افراد کمک می کند و بعد از 30 دقیقه تا 3 ساعت اثر خود را خواهد گذاشت. علاوه بر این ، از دست دادن آب از بدن باعث کاهش غلظت و افزایش تحریک پذیری می شود که علائم شما را حتی بدتر می کند. با تمرکز بر نوشیدن آب کافی در طول روز و غذاهای غنی از آب ، به جلوگیری از ایجاد سردرد و درمان سردرد کمک کنید.

 

منیزیم مصرف کنید

 

منیزیم یک ماده مهم مورد نیاز بدن است و نقش مهمی در انتقال سیگنال ها بین مغز و بدن ایفا می کند. مصرف منیزیم یک روش موثر برای درمان سردرد است. مطالعات نسان داده است که درمان با 600 میلی گرم منیزیم سیترات خوراکی در روز باعث کاهش شدت سردرد میگرنی می شود. با این حال ، مصرف مکمل منیزیم می تواند عوارض جانبی گوارشی مثل اسهال را در بعضی افراد ایجاد کند بنابرین بهتر است با مصرف دوز کمتر درمان سردرد را شروع کنید.

 

خواب مناسب و کافی داشته باشید

کمبود خواب از بسیاری جهات می تواند به سلامت شما آسیب برساند و حتی ممکن است باعث ایجاد سردرد در برخی افراد شود. به عنوان مثال، یک مطالعه، فرکانس و شدت سردرد را در افرادی که کمتر از 6 ساعت خواب در شب و افرادی که بیشتر از این میزان خواب داشتند، مقایسه کرد. این یافته ها نشان می دهد کسانی که خواب کمتری دارند سر درد های بیشتر و شدیدتری داشتند. با این حال، خواب بیش از حد نیز موجب سردرد  می شود، از اینرو برای کسانی که به دنبال جلوگیری و درمان سردرد هستند میزان خواب طبیعی حدود 7 تا 9 ساعت در شب ، توصیه می شود.

 

اجتناب از غذاهایی با میزان بالای هیستامین

هیستامین یک ماده شیمیایی است که به طور طبیعی در بدن یافت می شود و در سیستم ایمنی، دستگاه گوارش و عصبی نقش دارد. همچنین در بعضی از مواد غذا وجود دارد که عبارتند از :

• مواد غذایی حاوی مخمر
  • پنیر تخمیر شده جا افتاده، به عنوان مثال، پنیر چدار، روکفورت، پارمسان
  • اسفناج
  • آووکادوها
  • ماست
  • زیتون
  • خیار شور
  • گوشت های فرآوری شده
  • مواد غذایی حاوی گوشت فرآوری شده مانند هات داگ، سوسیس، کالباس
  • سبزیجات ترش (در سرکه فرو برده شده‌اند)، برای مثال، کلم ترش، ترشی چغندر
  • محصولات تخمیر شده‌ی شیری
  • باترمیلک
  • خامه ترش
  • مواد غذایی حاوی سرکه مانند سس مایونز و سس‌های چاشنی سالاد
  • ماهی دودی
  • قارچ
  • بادمجان
  • كدو حلوایی
  • محصولات گوجه فرنگی مثل سس گوجه فرنگی، سس فلفل قرمز
  • میوه‌هایی مانند زردآلو، گیلاس، توت، خرما، شلیل، هلو، آناناس، آلو، کشمش، و تمشک.

 

مطالعات نشان می دهد که مصرف هیستامین می تواند در افرادی که به آن حساس هستند باعث تشدید میگرن شود. حذف غذاهای غنی از هیستامین از رژیم غذایی ممکن است یک استراتژی مفید برای افرادی باشد که سردردهای مکرر دارند و به درمان سردرد کمک شایانی کند.

از روغن های گیاهی استفاده کنید

روغن نعناع به دلیل داشتن مقادیر بالای مونولول می تواند به درمان سردرد ، درد عضلانی و گرفتگی بینی کمک کند.

1-2 قطره روغن بابونه رقیق شده برای درمان سردرد روی پیشانی و شقیقه هایتان قرار دهید.

روغن اسطوخودوس با خاصیت ضد التهابی خود به از بین بردن سردرد، اضطراب ، استرس، بیخوابی و درد های عضلانی کمک زیادی خواهد کرد.

ویتامین B-Complex  مصرف کنید

ویتامین های B یک گروه از مواد مغذی محلول در آب است که نقش مهمی در بدن ایفا می کند. به عنوان مثال، آنها به سنتز نوروترانسمیتر کمک می کنند و غذا را به انرژی تبدیل می کنند. برخی از ویتامین های B ممکن است اثر محافظتی در برابر سردرد داشته باشند. مطالعات متعدد نشان داده است که ریبوفلاوین (B2)، فولات، B12 و پیریدوکسین (B6) مکمل های ویتامین B ممکن است علائم سردرد را کاهش دهند و به درمان سردرد کمک کنند. ویتامین های گروه B  محلول در آب هستند و مصرف بیش از حد آن ها از طریق ادرار دفع می شود.

 

درمان سردرد با کمپرس یخ

 

با استفاده از کمپرس سرد می توانید علائم سردردتان را کاهش دهید. استفاده از کمپرس سرد در  ناحیه گردن یا سر باعث کاهش التهاب و تحریک پذیری می شود که به درمان سردرد شما کمک می کند. برای ایجاد کمپرس سرد، یک کیسه ضد آب را با یخ پر کنید و آن را در حوله ی نرم قرار دهید. کمپرس را به پشت گردن یا سر برای تسکین سردرد اعمال کنید.

 

رژیم غذای خود را اصلاح کنید

 

مطالعات نشان می دهد که عدم تحمل برخی از مواد غذایی در بعضی افراد موجب سردرد می شود. برای پیدا کردن اینکه آیا یک غذای خاص موجب سردردهای مکرر می شود، رژیم غذایی خود را اصلاح کنید و غذاهایی که به نظرتان مربوط به علائم سردردتان است را حذف کنید. پنیر تخمیر شده، الکل، شکلات، مرکبات و قهوه از رایج ترین مواد غذایی گزارش شده در افراد مبتلا به میگرن است و حذف آن ها به درمان سردرد شما کمک خواهد کرد.

 

قهوه یا چای بنوشید

 

خوردن نوشیدنی هایی که حاوی کافئین هستند، مانند چای یا قهوه، ممکن است باعث تسکین سردرد شما شود. کافئین هشیاری را افزایش می دهد و عروق خونی را تحریک می کند، که همه این ها می توانند تاثیر مثبتی بر درمان سردرد داشته باشند. همچنین کمک می کند تا اثربخشی داروهای رایج برای درمان سردرد، مانند ایبوپروفن و استامینوفن افزایش یابد.

 

دوش آب گرم بگیرید

 

دوش آب گرم ممکن است به درمان سردرد ناشی از سرما یا تب و کاهش استرس کمک کند.

 

یوگا را امتحان کنید

 

تمرین یوگا یک راه عالی برای از بین بردن استرس، افزایش انعطاف پذیری، کاهش درد و بهبود کیفیت کلی زندگی است . استفاده از یوگا حتی ممکن است به کاهش شدت و درمان سردرد کمک کند.

از بوی قوی اجتناب کنید

 

بوی قوی مانند بوی عطر و ادکلن  و مواد شوینده می تواند باعث ایجاد سردرد در بعضی از افراد شود. این حساسیت نسبت به بوها اسموفوبیا نام دارد و در افراد مبتلا به میگرن مزمن رایج است. اجتناب از دود سیگار، عطر و ادکن به درمان سردرد و میگرن شما کمک خواهد کرد.

متخصص مغز و اعصاب – Neurologist  کیست؟

 

برای چه بیماری هایی به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنیم؟

 

متخصص مغز و اعصاب یا Neurologist پزشکی متخصص است که بعد از گذراندن دوره ی پزشکی عمومی و 4 سال رزیدنتی در تخصص بیماری های مغز و اعصاب Neurology   به نورولوژیست منسوب می گردد تا بتواند بیماری هایی از قبیل ام اس MS ، انواع سردرد (میگرن ، سردرد های تنشی ، سردرد های خوشه ای و ...)، تشنج ، صرع ، بیمری های عروقی مغز ، فلج ، کمر درد های مزمن ، سکته مغزی و ... را تشخیص دهد و درمان لازم را انجام دهد.

سیستم عصبی انسان از دو بخش سیستم عصبی مرکزی و سیستم عصبی محیطی تشکیل شده است. سیستم عصبی مرکزی شامل مغز (نیمکره های مغز  ، ساقه مغز و مخچه ) و نخاع می باشد؛ سیستم عصبی محیطی شامل نورونهای عصبی محیطی است که ارتباط بین مغز و نخاع با بقیه ارگانها، اندامها و عضلات را برقرار می کند. سیستم عصبی سایر قسمت های بدن را سازماندهی و فرماندهی می کند ، از این رو تشخیص بیماری های مغز و اعصاب و درمان آن ها بسیار مهم و تخصصی است که باید فقط توسط متخصص مغز و اعصاب که دانش و مهارت لازم را در این زمینه دارد ، انجام شود.

متخصص مغز و اعصاب درمان های غیر جراحی بیماری های عضلات و مغز و اعصاب را انجام می دهد و در مواردی خاص نیازمند جراحی ، شما را به جراح ارجاع می دهد و در صورتی که بیمار نیاز به بررسی رفتاری و هیجانی داشته باشد یا دچار اختلالات روانی باشد به روانپزشک (متخصص اعصاب و روان) ارجاع داده می شود.

بیماری‌های مرتبط با مغز، نخاع، ستون فقرات و بیماری‌هایی از جمله دیسک گردن و دیسک کمر در حیطه کاری جراح مغز و اعصاب قرار می‌گیرد. توجه به این موضوع مهم است که هر گونه عمل جراحی بر روی ستون فقرات به این دلیل که طی آن عمل ممکن است به نخاع فرد بیمار آسیب وارد شود در حیطه کاری جراح مغز و اعصاب قرار می گیرد.

 

کی به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنیم؟

 

بیمار بلافاصله بعد از بروز بیماریهای مغز و اعصاب و مشاهده ی علائم اولیه ی این بیماری ها باید به پزشک نورولوژیست مراجعه کند، اغلب بیماری های مغز و اعصاب پیشرونده هستند و با مراجعه به موقع به پزشک متخصص مغز و اعصاب پس از تشخیص بیماری از پیشرفت آن جلوگیری شده و مراحل درمان آغاز می شود.متخصص مغز و اعصاب قادر به تشخیص ، کنترل و درمان بیماری های عصبی یا مشکلات عصبی است. علائمی که معمولا با مشاهده ی آن ها باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد عبارتند از :

• ضعف عضلانی
• گیجی
• سرگیجه
• انواع سردرد ( میگرن، کلاستر، تنشی، ...)
• اختلال در راه رفتن و تعادل
• تشنج
• بیهوشی گذرا
• پایین آمدن سطح هوشیاری

افرادی که دچار اختلال در حواس پنجگانه خود می شوند مانند حس لامسه، بینایی، بویایی، ممکن است نیاز به یک متخصص مغز و اعصاب داشته باشند. مشکلات حسی گاهی ناشی از اختلالات سیستم عصبی است.

متخصص مغز و اعصاب خوب با توجه به چگونگی کارکرد سیستم عصبی و مهارت و دانش لازم، قادر به تشخیص نوع بیماری سیستم عصبی می باشد. جهت انجام معاینات دقیق در صورت نیاز روش های پاراکلینیک از جمله تصویر برداری مغز شامل ام آر آی MRI ، سی تی اسکن مغز، نوار مغز و نوار عصب عضله، سونوگرافی داپلر عروق مغز و کاروتید مورد استفاده قرار می گیرد.

 

بیماری های مغز و اعصاب

 

برخی از بیماری های مربوط به مغز و اعصاب عبارتند از :

• اختلالات حافظه مانند آلزایمر
• انواع سردرد
• بیماری های حرکتی مانند پارکینسون
• اختلال تکلم و صحبت کردن
• بیماری های ستون فقرات
• انواع لرزش و تومور دست
• اختلالات خواب شامل بی خوابی و نداشتن خواب عمیق
• اختلالات اعصاب محیطی
• بیماری های درگیر کننده ی میلین مغز مانند ام اس

 

محل کار متخصص مغز و اعصاب کجاست؟

 

متخصصان مغز و اعصاب بیماران خود را در کلینیک و یا بیمارستان ملاقات می کنند. بسیاری از متخصصان در بیمارستان های عمومی و خصوصی فعالیت می کنند. اگر شما نیاز به جراحی داشته باشید، متخصص مغز و اعصاب شما را به یک جراح مغز و اعصاب ارجاع می دهد.

 

چگونه متخصص مغز و اعصاب خوب پیدا کنیم؟

 

در صورت نیاز، از پزشک عمومی خود بخواهید تا شما را جهت ادامه ی درمان و یا تشخیص بیماری، به یک متخصص مغز و اعصاب خوب راهنمایی کند. شما باید بلافاصله بعد از بروز علائم بیماری های مغز و اعصاب و جلوگیری از پیشرفت بیماری به بهترین متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.

 

اهمیت مراجعه به متخصص مغز و اعصاب خوب

 

پیدا کردن متخصص مغز و اعصاب خوب، به خصوص برای بیماران مبتلا به بیماری های مزمن که نیاز به مراقبت بلند مدت دارند ، بسیار مهم است. یک متخصص مغز و اعصاب خوب پزشکی است که ترکیبی از دانش و مهارت پزشکی و مهارت های ارتباطی و حس دلسوزانه داشته باشد.

متخصص مغز و اعصاب باید به تاریخچه ی بیمار و پرونده ی پزشکی و توجه کند. باید اطمینان حاصل کنید که پرونده ی شما مورد بررسی دقیق قرار گرفته تا از انجام آزمایش های تکراری و انجام پروسه های طولانی و تکراری جلوگیری شود و فرایند درمان شما تسریع یابد. اگر متخصص مغز و اعصاب معتمد و مورد اطمینان بیمار باشد و بیمار طبق دستورات پزشک عمل کند ، روند درمان با سرعت بیشتری انجام می شود . درمان بعد از اولین مراجعه شروع خواهد شد و بیمار تحت نظر پزشک قرار می گیرد.

 

تشخیص بیماری های مغز و اعصاب با فن آوری های جدید

 

امروزه با پیشرفت علم و گسترش تکنولوژی ، روش های جدیدی جهت بهبود سلامت جامعه و سرعت بخشیدن به تشخیص و درمان بیماری ها ، پا به عرصه گذاشته اند. ابزارهایی که اطلاعاتی از داخل بدن بیمار بدست پزشکان می دهند و جهت پیشگیری و یا تشخیص دقیق و درمان بیماری بکار می روند عبارتند از :

• سونوگرافی داپلر (سونوگرافی از عروق مغز)
• نوار عصب و عضله
• نوار مغز
• ام آر آی MRI
• سی تی اسکن مغز
• ...

تشخیص به موقع و زود هنگام بیماری ها پیشرفت چشم گیری در آینده ایجاد می کند . ردیابی بسیاری از بیماری های مغز و اعصاب کار دشواری است. تشخیص زود هنگام این بیماری ها به درمان بهتر و موثرتر آنها بسیار کمک خواهد کرد.

کلینیک تخصصی دکتر سید حسین آقامیری متخصص مغز و اعصاب تهران ، مجهز به مدرن ترین تجهیزات است و تمامی خدمات نوار مغز ، نوار عصب عضله ، سونوگرافی داپلر عروق مغز و انواع تزریق های لوکال یا ناحیه ای برای درمان سردردهای مزمن و مقاوم به درمان داخل مطب انجام می شود.

همچنین تزریق دیسپورت ها برای درمان اسپاستیسیتی یا سفتی اندام که بعد از سکته مغزی بروز می کند تحت گاید سونوگرافی به صورت دقیق انجام می شود. جهت مراجعه و اخذ اطلاعات بیشتر لطفا به صفحه ی تماس با ما مراجعه کنید.