با افراد مبتلا به بیماری ام اس چگونه رفتار کنیم؟

آگاهی از نحوه رفتار صحیح با افراد مبتلا به بیماری ام اس در جهت حمایت این بیماران بسیار اهمیت دارد. ام اس نوعی بیماری تحلیل‌برنده سیستم خودایمنی می‌باشد، به این معنی که سیستم ایمنی فرد مبتلا به بخشی از سلول های عصبی خودی حمله کرده و باعث نابودی بخش‌هایی از سلول‌های عصبی می‌شود. این بیماری معمولاً فرد را ناتوان کرده و حملات مختلفی را در طی دوره‌های زمانی مختلف به او تحمیل می‌کند. درمان مشخصی برای این بیماری موجود نیست، اما با توجه به عامل ایجاد کننده بیماری می توانیم از بروز حملات جدید پیشگیری کرده و سرعت تخریب بیماری را کاهش دهیم.

رفتار صحیح با بیماران مبتلا به ام اس

در مورد رفتار با بیماران مبتلا به ام اس باید به این نکات توجه داشت:

فراهم کردن محیط آرام

افراد مبتلا به بیماری ام اس به زندگی کردن در شرایط کم تنش نیاز دارند، این امر بدین معنا نیست که فراهم کردن شرایط بدون استرس برای آن برعهده‌ی ماست، چرا که این کار تقریباً غیرممکن است. و کوچک‌ترین کارها می‌تواند به آنها استرس وارد کند. اما می‌شود با انجام کارهایی، بخشی از فشار و تنش این افراد را برطرف کنیم. برای مثال مشاغلی که به تنهایی استرس ایجاد می‌کنند، برای این بیماران مناسب نیست و می‌تواند باعث افزایش سرعت پیشرفت بیماری آنها شود.

آموزش مهارت های کنترل استرس

از آن جا که کم کردن استرس در زندگی کاری بسیار دشوار است، می‌توانیم با بالا بردن ظرفیت تحمل افراد مبتلا به بیماری ام اس آنها را با شرایط زندگی پیش رو تطبیق دهیم. تجربیات زندگی روزمره همانند افراد سالم برای آنها لازم است و زندگی در شرایط ایزوله گوشه‌گیری برای محافظت خود می تواند باعث وخیم‌تر شدن اوضاع آنها شود. صحبت کردن با بیماران درباره آینده بیماری آن ها مهم است و آنها باید بدانند که مهارت کنترل استرس برای آن ها از دیگران اهمیت بیشتری دارد. همچنین روش‌های آرمیدگی می‌تواند به کاهش اضطراب این افراد کمک کرده و آرامش آنها را تأمین کند. علاوه بر مراجعه به متخصص مغز و اعصاب، مشورت داشتن با یک روان‌شناس می‌تواند بسیار راهگشا باشد.

توجه به شرایط زندگی بیمار

بیماران مبتلا به ام اس از نظر سلامتی نیز از دیگران ضعیف‌تر هستند، در نتیجه اطرافیان این بیماران باید به سلامتی جسمانی آنها و وضعیت بهداشتی این بیماران بیشتر اهمیت داده و مراقبت کنند. درصورت زندگی در شهرهای آلوده، روزهایی که وضعیت هوا در حالت هشدار است، حتی‌الامکان از خانه خارج نشوند و یا حتما از ماسک استفاده کنند. همچنین باید به عادات غذایی خود اهمیت داده و رژیم‌های صحیح و سالم را دنبال کنند.

مراقبت از درمان بیماران متبلا به ام اس

با توجه به یک‌ مرحله‌ای نبودن درمان این بیماری و احتمال عود کردن آن حتی با رعایت تمام نکات بهداشت روانی و جسمی، اطرافیان بیمار باید درک کنند که نامشخص و طولانی بودن این بیماری نوعی خستگی و بی‌تفاوتی در بیمار به وجود می‌آورد. به این معنا که که بیمار در ابتدای تشخیص بیماری به شدت نسبت به بیماری خود پیگیر و هشیار برخورد می‌کند و به سلامتی بسیار اهمیت می‌دهد؛ اما رفته رفته خسته شده و نسبت به بیماری خود بی تفاوت عمل می‌کند. ممکن است بیمار مصرف داروهایش را سرخود قطع کرده و به انجام فعالیت‌ها و رفتارهایی که برایش مفید نیستند روی بیاورد. این مرحله می‌تواند مهم‌ترین و پرچالش‌ترین مرحله بیماری ام اس باشد. حمایت از بیمار مهم‌ترین نقش اطرافیان در این مرحله می‌باشد. افسردگی در افراد مبتلا به بیماری ام اس بسیار شایع است. مراجعه‌ی هرچه زودتر به یک متخصص مغز و اعصاب در تهران یا شهرهای دیگر می‌تواند روند پسشرفت بیماری را به شکل چشم‌گیری کند کند.

خودداری از ترحم بی جا

اگر بیمار مبتلا به ام اس بعد از مدتی دیگر تمایل و انگیزه‌ای برای ادامه درمان نداشته باشد، اطرافیان چه کارهایی باید انجام دهند؟
معمولا مجموعه ای از عوامل موجود، میل و رغبت بیمار را برای ادامه درمان از بین می‌برند.گاهی فشار بیش از حد خانواده‌های افراد مبتلا به بیماری ام اس و کنترل همیشگی آنها می‌تواند بسیار غیرقابل تحمل باشد. فراموش نکنیم که کنترل بیمار به معنی ایجاد فشار و محدود کردن او در زندان ترسناک محبت اجباری ما است، که این خود می تواند آزار روحی و ناامیدی بسیاری در بیمار به‌وجود بیاورد. آگاهانه تصمیم گرفتن بیمار و آزاد بودن او در جریان زندگی می‌تواند در روند درمان او بسیار مؤثر باشپ.
از دیگر اتفاقات مخرب این است که افراد خانواده نقش حمایتی خود را بیش از حد تحمیل می‌کنند و مانند مادر سعی در فراهم کردن امکانات غیرضروری برای افراد مبتلا به بیماری ام اس هستند. این امر دو مشکل عمده را به وجود می‌آورد، اول این که فرد نسبت به بیمار بودن خود احساس گناه کرده و به صورت آشکار یا ناآشکار به اعمال خود تخریب گرایانه روی می‌آورد و سپس قادر است باعث خشم بیمار شده و باعث بروز احساسات منفی و پرخاش کردن او به اطرافیان شود. توجه کنیم که ما قادر به کنترل همیشگی بیمار نیستیم و همه چیز را نمی‌توانیم برای او فراهم کنیم. حتی اگر توان این کار را داشته باشیم، این امر مضر و غیرضروری خواهد بود. افراد مبتلا به بیماری ام اس به توجه و حمایت نیاز دارند. کافی است بیمار حس کند که در کنارش هستیم و به او توجه می‌کنیم و اجازه نمی‌دهیم از جانب اطرافیان احساس ناتوانی داشته باشد.

مراقبت از روان بیماران مبتلا به ام اس

در نهایت از دیگر اقدامات مؤثر در این زمینه کمک گرفتن از یک روانشناس است. روانشناسان سلامت نیروهایی در حوزه سلامت روان هستند که دانش لازم را برای کنارآمدن و زندگی بهتر با بیماری‌ها به خصوص بیماری‌های مزمن دارند.